mały|Sztandar pułku Lejb-Gwardyjski Pułk Grenadierów Jego Wysokości () – pułk piechoty Imperium Rosyjskiego, sformowany w 1756.
Charakterystyka Pułk brał udział w działaniach zbrojnych epoki napoleońskiej, a także okresu I wojny światowej. Został rozformowany w 1918. Święto pułkowe: 6 listopada.
Stacjonował Petersburgu. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy. Doświadczenie zdobyte podczas walk na frontach I wojny światowej skutkowało zmianami organizacyjnymi. Pod koniec 1915 powstały pododdziały „grenadierskie”. Były to czwarte plutony każdej kompanii piechoty złożone z „dzielnych i energicznych mężczyzn” wyposażonych w dziesięć granatów, saperkę i nożyce do cięcia drutu. Inne pododdziały grenadierskie uzbrojone były w rewolwery, karabinki, szable lub krótkie piki. Do zadań grenadierów należało prowadzenie wypadów, szturmów i kontrataków. Podczas szturmów mieli oni współpracować z saperami, wychodząc na tyły przeciwnika i poszerzając wyłomy w zasiekach.
Podporządkowanie Lipiec 1914: Korpus Gwardii – Petersburg 2 Dywizja Piechoty Gwardii – Petersburg I Brygada – Petersburg pułk piechoty Gwardii – Petersburg
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gwardyjskie pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Pułki grenadierów Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko rosyjskie w Petersburgu Kategoria:Rosyjskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1756