thumb|upright=1.4|Kintetsu, sieć pociągów pośpiesznych. Linie wyłącznie z ruchem lokalnym oraz układ linii ekspresów tokkyū pominięto thumb|EZT typu „22000” dla tokkyū – wersja na tor normalny thumb|Typowy pociąg aglomeracyjny w starszym malowaniu – EZT typu „16400” thumb|Typowy pociąg aglomeracyjny w nowszym malowaniu – EZT typu „9820” thumb|EZT typu „7000” zasilany z dołu na Chūō-sen metra w Osace thumb|EZT typu „260” dla linii 762 mm w Yokkaichi thumb|Ikoma. Mijanki i przejazd na linii funikularów Kintetsu thumb|EZT typu „10" linii Karasuma metra kiotańskiego na Kyōto-sen thumb|Typowy szyld peronowy Kintetsu , pełna nazwa: – sieć prywatnej kolei aglomeracyjnej funkcjonująca między Osaką, Narą, Kioto, Nagoją i miastami zachodniego wybrzeża zatoki Ise (prefektura Mie).
Jest to największa, prywatna sieć kolejowa w Japonii: długość eksploatowanych linii wynosi 508,3 km, a po włączeniu linii Kintetsu, eksploatowanych przez koleje „trzeciego sektora” – 582,3 km. Większość linii zbudowana jest na torze normalnym, niewielka część sieci – na torze 1067 mm, a dwie krótkie linie dowozowe – na torze 762 mm. Liczba stacji – 294. Roczne przewozy – 610 mln 33 tys. pasażerów (dziennie ok. 1,7 mln osób; 2006). Kolej posiada 1976 wagonów i zatrudnia 8419 osób. Wyróżnikiem Kintetsu wśród innych kolei prywatnych, funkcjonujących w japońskich metropoliach, jest znaczny udział ruchu międzymiastowego, obok dominującego ruchu aglomeracyjnego. „Kinki” w pełnej nazwie kolei odnosi się do nazwy regionu, w którym funkcjonuje.
Sieć Kierunek Osaka – Matsusaka – Shima Ōsaka-sen: Uehonmachi – Yamato-Yagi (m. Kashihara) – Iga-Kambe – Ise-Nakagawa (m. Matsusaka). Magistrala łączy Osakę przez miasto Kashihara na południu prefektury Nara z miastami prefektury Mie. Nad zatokę Ise linia przedostaje się Nowym Tunelem Aoyama długości ok. 7 km. Na odcinku Uehonmachi – Kawachi-Yamamoto linia przebiega na estakadzie. Długość linii – 108,9 km (z wyjątkiem linii JR oraz kolei "trzeciego sektora" druga najdłuższa linia kolejowa po linii Tōbu Isesaki, a jednocześnie najdłuższa całkowicie dwutorowa). Dopuszczalna prędkość maksymalna w zasadzie nie przekracza 120 km/h. Obciążenie: 19/15 par pociągów na godzinę w rejonie Osaki; 13/10 na wschód od Yamato-Yagi. Shigi-sen: Kawachi-Yamamoto – Shigisan-guchi; odgałęzienie we wschodniej części aglomeracji Osaki (m. Yao). Długość 2,8 km. Obciążenie: 4 pary pociągów na godzinę. Linia kończy się funikularem: Nishi-Shigi Kōsaku-sen (pol.: „Kolej Linowa Zachodniego Shigi”) – tor 1067 mm. Długość linii 1,3 km, przewyższenie 355 mm, maksymalny spadek – 48%. Iga-sen: Iga-Kanbe – Iga-Ueno; linia obsługuje miejscowości w dolinie rzeki Kizugawa. Należy do kategorii 3 tras: infrastruktura jest własnością Kintetsu, ale eksploatacją zajmuje się kolej „trzeciego sektora” Iga Tetsudō. Długość trasy 16,6 km, roczne przewozy 2200 tys. osób. Yamada-sen (dług. 28,3 km), Toba-sen (dług. 13,2 km), Shima-sen (dług. 24,5 km) – kolejne odcinki linii, będącej południowym przedłużeniem Ōsaka-sen. Przebieg: Ise-Nakagawa – Ujiyamada (m. Ise) – Toba – Kashiko-jima (m. Shima). Obciążenie: 9/6 – 6/4 pary pociągów na godzinę.
Stacja Kashiko-jima znajduje się 174,9 km od Osaki i 144,8 km od Nagoi. Ekspresy (tokkyū) pokonują ten dystans odpowiednio w 149 min. i 126 min., uzyskując średnią prędkość 70,4 km/h i 68,9 km/h. W relacji Osaka – prefektura Mie, wobec małego wykorzystania linii , kolej Kintetsu nie ma konkurencji.
Kierunek Matsusaka – Nagoja Nagoya-sen: Ise-Nakayama/Kawai-Takaoka – Kintetsu Yokkaichi – Kintetsu Nagoya. Przedłużenie na północ linii Yamada-sen do Nagoi przez zurbanizowane nabrzeże zatoki Ise, gdzie znajdują się miasta Tsu, Suzuka, Yokkaichi, Kuwana. W Nagoi, na odcinku Nagoya – Toda oraz w śródmieściu Yokkaichi linia jest bezkolizyjna, prowadzona częściowo na estakadzie. Długość linii – 74,4 km. Obciążenie: 21/12 – 16/10 par pociągów na godzinę. Suzuka-sen: 伊勢若松 Ise-Wakamatsu – Hirata-chō. Linia dojazdowa na terenie miasta Suzuka. Obciążenie: 4/3 pary pociągów na godzinę. Yunoyama-sen: Kintetsu Yokkaichi – Yunoyama-Onsen (m. Komono-chō). Obciążenie: 4/3 pary pociągów na godzinę. Utsube-sen i Hachiōji-sen: Kintetsu Yokkaichi – Utsube/Nishi-Hino. Dwie linie typu tramwaju dojazdowego na torze 762 mm, położone w mieście YokkaichiTrzecia linia tego typu, Hokusei-sen w mieście Kuwana, została przekazana kolei Sangi w l. 2000-03.. Zasilanie górne =750 V. Prędkość dopuszczalna – 45 km/h. Obciążenie na każdej linii: 3/2 pary pociągów na godzinę. Yōrō-sen: Kuwana – Ōgaki – Ibi (m. Ibigawa-chō). Linia łączy miejscowości położone na zachodnim brzegu rzeki Ibigawa. Rozstaw szyn – 1067 mm. Infrastruktura należy do Kintetsu, ale eksploatacją zajmuje się kolej „trzeciego sektora” Yōrō Tetsudō.
W relacji Nagoja – południowa część prefektury Mie kolej konkuruje z liniami sieci JR (Kansai-honsen, Kisei-sen, Sangū-sen), ma jednak trasę krótszą i szybszą.
Kierunek Osaka – Nara Namba-sen: Kintetsu Namba – Uehonmachi; stanowi krótką, podziemną linię „głębokiego wprowadzenia” dla pociągów linii Nara, doprowadzającą je do centrum handlowo-rozrywkowego Namba dzielnicy Minami – południowego śródmieścia Osaki. Pociągi linii Ōsaka kończą na czołowej części dworca Uehonmachi, z wyjątkiem większości pociągów tokkyū. Obciążenie: 20/18 par pociągów na godzinę. Nara-sen: (Uehonmachi -) Fuse – Ikoma – Yamato-Saidaiji – Kintetsu Nara. Linia łączy Osakę z Narą; i jest najstarszą w całej sieci. Na odcinku Fuse – Uehonmachi linia przebiega na osobnej parze torów w korytarzu Ōsaka-sen. Do skrzyżowania z autostradą obwodową linia znajduje się na estakadzie (bud. 1967, 1969, 1977). Przez pasmo wzgórz między Osaką i Ikomą linia przedostaje się Nowym Tunelem Ikoma, długości 3,6 km. Obciążenie: 16/12 par pociągów na godzinę. Ikoma-sen: Ikoma – Ōji; odgałęzienie w zachodniej części prefektury Nara. Obciążenie: 8/4 par pociągów na godzinę. Ikoma Kōsaku-sen: funikular (na dolnym odcinku dwa równoległe funikulary) między stacjami Ikoma i Ikoma-sanjō; tor 1067 mm.
Żadna z innych kolei nie zdecydowała się na budowę linii najkrótszą trasą, przez tunel pod wzgórzami otaczającymi Osakę, wskutek czego Kintetsu w relacji Osaka – Nara jest bezkonkurencyjna.
Kierunek Kioto – Kashihara thumb|Południowe Kioto – układ linii szybkich kolei miejskich. Linia Kintetsu Kyōto pokazana na czerwono Kyōto-sen: 近鉄京都 Kintetsu Kyōto – Yamato-Saidaiji. Linia łączy Kioto z Narą, dawna linia kolei Naraden. Na stacji Takeda w południowym Kioto linia jest połączona z Karasuma-sen metra w Kioto (część pociągów kyūkō z Nary przechodzi na metro). Na odcinku Kyōto – Takeda linia znajduje się na estakadzie (bud. 1969, 1999). Obciążenie: 18/16 par pociągów na godzinę. Kashihara-sen: Yamato-Saidaiji – Kashihara-jingū-mae. Linia stanowi przedłużenie Kyōto-sen na południe prefektury Nara. Obciążenie: 11/8 par pociągów na godzinę. Tenri-sen: Hirahata – Kintetsu Tenri; na linię wjeżdżają pociągi z Kioto. Obciążenie: 7/4 pary pociągów na godzinę. Tawaramoto-sen: Nishi-Tawaramoto – Shin-Ōji; odgałęzienie do Ōji, gdzie plac przed dworcem JR Ōji oddziela końcową stację tej linii od końcowej stacji linii Ikoma-sen. Linia jest eksploatowana osobno. Obciążenie: 4/3 pary pociągów na godzinę.
W relacji Kioto – Nara Kintetsu ma przewagę nad równoległą linią JR Nara dzięki minimalnie krótszym czasom przebiegu najszybszych pociągów (39 min. wobec 46 min.), dworcowi końcowemu w Narze, położonemu bardziej centralnie, bliżej popularnego kompleksu świątyń oraz wprowadzaniu niektórych pociągów do centrum Kioto dzięki współpracy z metrem.
Kierunek Osaka – „Miasto Nauki Kansai” „Miasto Nauki Kansai” (Keihanna Gakken-toshi) to obszar nowej urbanizacji na terenie prefektur: Osaka, Nara i Kioto, zamierzony jako pole rozwoju nauki, edukacji i sztuki. Połączyła je z Osaką nowa linia:
Keihanna-sen: Nagata – Ikoma – Gakken-Nara-Tomigaoka. Linia miejsko-aglomeracyjna, będąca przedłużeniem Chūō-sen metra osakijskiego. Zasilanie z trzeciej szyny. Przez góry między Osaką i Ikomą linia przechodzi tunelem Ikoma, długości 4,8 km, który częściowo jest poszerzonym, pierwotnym tunelem Nara-sen z 1914 r. Linia należy do tzw. „Kategorii 2", tzn. infrastruktura jest własnością innej kolei – Nara-Ikoma Kōsoku Tetsudō (pol.: „Szybka Kolej Nara-Ikoma”), ale eksploatowana jest przez Kintetsu. Linię obsługują pociągi własne Kintetsu i pociągi Chūō-sen metra w Osace. Obciążenie: 14/8 par pociągów na godzinę na odcinku Nagata – Ikoma i 8/4 na pozostałej części trasy.
Kierunek Osaka – Kashihara – Yoshino Sieć obejmuje linie na torze 1067 mm. W obsłudze kierunku Osaka – południowa część Prefektury Nara kolej Kintetsu nie ma konkurencji. Minami-Ōsaka-sen (pol.: „Linia Południowej Osaki”): Ōsaka-Abenobashi – Dōmyō-ji – Furuichi – Kashihara-jingū-mae. Ostatnia stacja jest jednocześnie zakończeniem linii normalnotorowej z Kioto. Na odcinku Abenobashi – most na rzece Yamato-gawa (granica miasta Osaka) linia przebiega na estakadzie (bud. 1976, 1987). Długość linii – 39,8 km. Obciążenie w Osace: 21/15 par pociągów na godzinę. Dōmyōji-sen: Dōmyōji – Kashiwara. Linia łączy magistrale JR Kansai-honsen i Minami-Ōsaka-sen. Obciążenie: 4/3 pary pociągów na godzinę. Nagano-sen: Furuichi – Kawachi-Nagano. Linia łączy miejscowości leżące u podnóża gór w południowo-wschodniej części Prefektury Osaka, ostatnia stacja jest wspólna z magistralą Kōya-sen kolei prywatnej Nankai. Obciążenie: 7/4 pary pociągów na godzinę. Gose-sen: Shakudo – Gose; krótka linia dowożąca. Obciążenie: 6/4 pary pociągów na godzinę. Yoshino-sen: Kashihara-jingū-mae – Yoshino. Jedna z ważniejszych linii górskich w regionie Kinki, doprowadzonych do miejsca pielgrzymkowego. Obciążenie: 7/3 pary pociągów na godzinę.
Obsługa sieci thumb|„Urban Liner Plus” (typ „21000”) dla ekspresów – „sztandarowy” pociąg Kintetsu (tutaj na Nara-sen) Wszystkimi liniami głównymi prowadzi się ruch lokalny i pośpieszny różnych typów. Ponieważ linie te są dwutorowe, a ruch pociągów gęsty, stosuje się metodę wyprzedzania pociągów wolniejszych przez szybsze z wykorzystaniem torów bocznych na stacjach.
Pociągi lokalne określane są mianem futsū, przyśpieszone na początku trasy – junkyū, pośpieszne – kyūkō, ekspresy – tokkyū. Na Nara-sen i na Ōsaka-sen w godzinach szczytu zamiast kyūkō pojawiają się „podmiejskie przyśpieszone pośpieszne” – kukan kaitoku kyūkō i „przyśpieszone pośpieszne” – kaitoku kyūkō, różniące się od siebie zasięgiem tras. Wszystkie te pociągi mają tę samą taryfę.
„Przechodzenie pociągów” między Kyōto-sen a Karasuma-sen metra Kioto dotyczy pośpiesznych z/do Nary (dwie pary na godzinę poza godzinami szczytu) oraz lokalnych z/do stacji Shin-Tanabe, leżącej na trasie (dwie pary na godzinę przez cały dzień). Na linii Keihanna wszystkie pociągi wjeżdżają na linię Chūō metra w Osace. Wjazd na współpracującą linię metra nie daje żadnych ulg taryfowych: płaci się jak za osobny bilet.
+ Tab. 1. Liczba obsłużonych pasażerów na największych stacjach sieci Kintetsu (2005) stacja tys. pas.dziennie (Osaka) Tsuruhashi 189,4 Ōsaka Abenobashi 178,5 (Osaka) Kintetsu Namba 161,7 Kintetsu Nagoya 110,1 Kintetsu Kyōto 108,5 (Osaka) Uehonmachi 83,6 (Nara) Gakkuen-mae 72,1 Kintetsu Nara 69,6 (Osaka) Kintetsu Nihonbashi 53,6 (Nara) Yamato-Saidaiji 53,5 (Kioto) Kintetsu Tambabashi 52,4 Kintetsu Yokkaichi 52,3
Wszystkie główne linie Kintetsu obsługiwane są siecią ekspresów (p. układ linii), na których obowiązuje rezerwacja miejsca, wiążąca się z dopłatą. Dopłata ta wynosi ok. 80% ceny biletu podstawowego (zależnie od dystansu 500 – 1850 jenów). Czas przejazdu ekspresem może być o połowę krótszy od czasu przejazdu pociągiem lokalnym, np. w relacji Namba – Nara wynosi on 36 min. wobec 69 min. Ekspresy służą głównie do podróży na dalsze odległości, zwykle nie dla dojazdów do pracy. Niekiedy jednak uruchamia się je tylko w godzinach szczytu, aby część pasażerów mogła uniknąć ścisku na bardziej obciążonych trasach podmiejskich.