Ford Cortina

Ford Cortina – samochód osobowy klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Ford w latach 1962 – 1983.

Pierwsza generacja

Ford Cortina I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1962 roku.

Pierwsza generacja samochodu została zaprojektowana przez Roya Browna w ramach brytyjskiego oddziału Forda jako następca modelu Consul Classic. Prezentacja pojazdu nastąpiła we wrześniu 1962 roku jako Ford Consul Cortina. Do stycznia 1963 roku wszystkie samochody były wyposażane w silnik 1,2 z Forda Anglii, po czym za dodatkową opłatą można było nabyć jednostkę 1,5 litra. Samochód był dostępny z nadwoziem dwu- lub czterodrzwiowym. Jednocześnie w 1963 roku rozpoczęto produkcję bliźniaczego Lotusa Cortiny, będącego sportową odmianą. W 1964 roku zmieniono nazwę podstawowego modelu na po prostu Ford Cortina.

Sport Początkowo Ford Cortina był wystawiany w rajdach samochodowych, a później również w wyścigach samochodów turystycznych. W 1963 roku Jack Sears w Fordzie Cortina GT zdobył mistrzostwo BSCC. Rok później to samo osiągnięcie zdobył w barwach Team Lotus Lotusem Cortiną Jim Clark. Również w 1964 roku Peter Hughes w Fordzie Cortinie GT wygrał Rajd Safari. Zwykle w zawodach sportowych stosowano mocny i lekki silnik 1,6 litra.

Silniki L4 1.2l Kent L4 1.5l Kent L4 1.6l Twin-Cam

Druga generacja

Ford Cortina II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1966 roku.

Druga generacja samochodu, zaprojektowana przez Roya Haynesa, powstała na zmodernizowanej platformie poprzednika. Zmieniono wygląd nadwozia, które przybrało agresywniejszy charakter. Zyskało one bardziej kanciaste i zwarte proporcje, z wyraźniej zaznaczonymi błotnikami, niżej osadzonymi reflektorami oraz kanciastymi tylnymi lampami. Zaokrąglone i wielokształtne przetłoczenia zastąpiono prostszymi liniami. Przód zdominowała duża, prostokątna atrapa chłodnicy obejmująca reflektory i zdobiona chromem.

W gamie pojawił się nowy silnik o pojemności 1,6 litra. W Południowej Afryce samochód był ponadto sprzedawany z trzylitrowym silnikiem V6, rozwijanym przez Basil Green Motors.

Podobnie jak w przypadku poprzednika, na bazie Forda Cortiny drugiej generacji został zbudowany sportowy wariant Lotus Cortina opracowany z brytyjską marką samochodów sportowych Lotus.

Silniki L4 1.2l Kent L4 1.3l Kent L4 1.3l Crossflow L4 1.5l Kent L4 1.6l Crossflow L4 1.6l Twin-Cam V6 3.0l Essex

Trzecia generacja

Ford Cortina III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1970 roku.

Trzecia generacja Forda Cortiny przeszła obszerną metamorfozę. Po raz pierwszy w historii, pojazd był wynikiem współpracy konstruktorów brytyjskiego oraz niemieckiego oddziału marki Ford. W ten sposób, konstrukcja w Wielkiej Brytanii i Irlandii stała się kontynuacją linii modelowej Cortina, z kolei w Niemczech i wielu ościennych krajach Europy Zachodniej pojazd stał się szóstą generacją modelu Taunus.

Kształt nadwozia był inspirowany butelką Coca-Coli, charakteryzując się obłymi tylnymi błotnikami, a także wyraźnie zaznaczonymi przednimi nadkolami. Pas przedni zdobiła duża, chromowana atrapa chłodnicy obejmująca okrągłe reflektory. W podstawowej ofercie znajdowały się jednostki 1,3, 1,6 i 2,0, jednakże w Południowej Afryce sprzedawano pojazdy z silnikami 2,5 i 3,0, a w Australii oferowano modele z pochodzącymi z Forda Falcona silnikami 3,3 i 4,1.

Lifting We wrześniu 1972 roku Cortina trzeciej generacji przeszła obszerną modernizację. Z przodu pojawił się nowy wzór atrapy chłodnicy, a także duże prostokątne reflektory, które zastąpiły dotychczasowe, okrągłe.

Silniki L4 1.3l Crossflow L4 1.6l Crossflow L4 1.6l Pinto L4 2.0l Pinto L6 3.3l Falcon L6 4.1l Falcon V4 2.0l Essex V6 2.5l Essex V6 3.0l Essex

Czwarta generacja

Ford Cortina IV został zaprezentowany po raz pierwszy w 1976 roku.

Czwarta generacja Cortiny została gruntownie zmodernizowana, powstając od podstaw jako nowy model. Podobnie jak poprzednik, pojazd powstał w ramach współpracy brytyjskiego i niemieckiego oddziału Forda, dzięki której pojawiła się też kolejna, siódma generacja modelu Taunus.

Pas przedni wyróżniał się dużymi, kanciastymi reflektorami, a także czarną, znajdującą się między nimi atrapą chłodnicy w prostokątnym kształcie. Z tyłu z kolei znalazły się wielokształtne, znajdujące się na narożnikach błotników lampy, a nadwozie zyskało łagodniejsze przetłoczenia.

Silniki L4 1.3l Crossflow L4 1.6l Crossflow L4 1.6l Pinto L4 2.0l Pinto L6 3.3l Falcon L6 4.1l Falcon V6 2.0l Essex V6 2.3l Essex V6 3.0l Essex

Piąta generacja

Ford Cortina V został zaprezentowany po raz pierwszy w 1979 roku.

Piąta i ostatnia generacja Forda Cortiny była de facto głęboko zmodernizowanym poprzednikiem, zyskując nowocześniejsze rozwiązania techniczne, a także obszernie zmodernizowane nadwozie. Z przodu pojawiły się dwuczęściowe, dwubarwne reflektory obejmujące tym razem także krawędzie przednich błotników, z kolei z tyłu zamontowano znacznie większe, prostokątne lampy. Poza tym, kształt drzwi czy przetłoczenia na błotnikach pozostały bez zmian.

Restylizacja, firmowana jako nowa generacja, nie dotyczyła bliźniaczego Forda Taunusa – ten był produkowany w tej samej formie od 1976 roku.

Koniec produkcji i następca W 1983 roku Ford zakończył produkcję Cortiny, zastępując ją na rynku europejskim zupełnie nowym modelem Sierra. Na rynku australijskim i nowozelandzkim następcą został z kolei inny model – Telstar.

Łącznie sprzedano 4,3 miliona egzemplarzy Cortiny wszystkich generacji, w większości w Wielkiej Brytanii. Był to najlepiej sprzedający się samochód w Wielkiej Brytanii przez wiele lat, głównie w latach 70. XX wieku.

Silniki L4 1.3l Crossflow L4 1.6l Crossflow L4 1.6l Pinto L4 2.0l Pinto L6 3.3l Falcon L6 4.1l Falcon V4 2.0l Essex V6 2.3l Cologne V6 3.0l Essex

Przypisy

Cortina Kategoria:Samochody klasy średniej Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Samochody z lat 60. Kategoria:Samochody z lat 70. Kategoria:Samochody z lat 80. Kategoria:Sedany Kategoria:Kabriolety Kategoria:Kombi Kategoria:Pickupy

Ford Cortina

Czytaj w krótszych częściach

Źródło i licencja