Charondas z Katany (gr. Χαρώνδας VI wiek p.n.e.) - grecki filozof i prawodawca, urodzony na Sycylii, działający około połowy VI wieku p.n.e. w Wielkiej GrecjiJ. Wolski, Historia powszechna. Starożytność, wyd. 10, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, s. 137, 532..
Zwolennik i prawdopodobnie uczeń Pitagorasa. Jako ajsymneta nadał prawa swemu rodzinnemu miastuN.G.L. Hammond, Dzieje Grecji, przeł. Anna Świderkówna, wyd. 3, PIW, Warszawa 1994, s. 188, 201. R. Filmer, Patriarcha. O naturalnej władzy królów (fragmenty), „Dialogi Polityczne“, 13, 2010, s. 223, przypis nr 16.. Przyjęły je również inne miasta sycylijskie m.in. Leontinoi, Himera, a nawet Kapadocja w Azji Mniejszej (według Strabona)Geografia XII, 2, 9. Arystoteles w Polityce (ks. 2, 9, 8) podaje, że najważniejszą nowością praw Charondasa było wprowadzenie możliwości zaskarżania fałszywego świadectwa, przy tym prawa te miały odznaczać się wielką ścisłością. Według Polityki 4, 10, 6 wysokość grzywny za uchylanie się od sprawowania obowiązków sędziego Charondas uzależnił od posiadanego majątku.
Szereg praw przypisywanych Charondasowi przekazał Diodor z SycyliiBiblioteka Historyczna XII, 12 - 18 (przekład ang., przekład ros.).
Legenda głosi, że Charondas popełnił samobójstwo z powodu złamania jednego z ustanowionych przez siebie prawTamże, XII, 19..
Przypisy
Bibliografia O. Jurewicz, L. Winniczuk, Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym, PWN, Warszawa 1968, s. 377.
Kategoria:Prawodawcy starożytnej Grecji Kategoria:Greccy samobójcy Kategoria:Ludzie związani z Katanią