thumb|Kapitan 7.pp., Adam Borowski-Jastrzębiec, 1826 r. thumb|żołnierze 5., 6. i 7. Pułku Piechoty w czasie powstania listopadowego 7 Pułk Piechoty Liniowej – polski pułk piechoty okresu Królestwa Kongresowego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany w 1815. Pułk w okresie pokojowym składał się ze sztabu i dwóch batalionów po cztery kompanie, oraz związanych z batalionami dwoma kompaniami rezerwowymi. Stan kompanii wynosił 4-6 oficerów, 14-16 podoficerów i 184 szeregowych. Stan batalionu 830 żołnierzy. Stan pułku: 5 oficerów starszych, 54-55 oficerów młodszych, 160 podoficerów, 72 muzyków, 1664-1676 szeregowych oraz 5 oficerów i 71-82 podoficerów i szeregowych niefrontowych. W sumie w pułku służyło około 2050 żołnierzy. Pierwsze dwie kompanie pułku były kompaniami wyborczymi, czyli grenadierską i woltyżerską, pozostałe centralnymi zwane fizylierskimi, czyli strzeleckimi.
W czasie wojny przewidywano rozwinięcie pułku do czterech batalionów po 8 kompanii każdy. W każdym batalionie etatu wojennego tworzono na bazie jednej z nowo powstałych kompanii kompanię woltyżerską. Wchodził w struktury 2 Dywizji Piechoty. Po wybuchu powstania listopadowego zreorganizowano piechotę. Pułk wszedł w skład zreorganizowanej 2 Dywizji Piechoty. 26 kwietnia 1831 przeprowadzono kolejną reorganizacje piechoty armii głównej dzieląc ją na pięć dywizji. Pułk znalazł się w 2 Brygadzie 2 Dywizji Piechoty.
Dyslokacja pułku Stanowisko: województwo lubelskie.
Miejsca dyslokacji pododdziałów pułku w 1830: sztab - Lublin 1 batalion - Lublin 2 batalion - Markuszów dwie kompanie wyborcze - Warszawa (koszary Aleksandryjskie)W kompaniach wyborczych grenadierskiej i woltyżerskiej służyli najlepsi żołnierze batalionu.
Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili: płk Feliks Grotowski (20 stycznia 1815), płk Franciszek Rohland (od 1818, z przerwą w latach 1819 i 1820, w których wakuje dowództwo pułku) ppłk Ludwik Oborski (od 6 lutego 1831, płk 6 kwietnia), ppłk Marcin Kuczborski (od 16 kwietnia 1831).
Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.
Bitwy i potyczki: Warszawa (29 listopada 1830) Liw (11 lutego 1831) Janówek (18 lutego) Wawer (19 lutego) Grochów (Olszynka Grochowska, 25 lutego) Uścilug (5 marca) Dębe Wielkie (31 marca) Mińsk (10 kwietnia) nad Narwią (18 maja) Rajgród (29 maja) Wilno (19 czerwca) Szawle (8 lipca) Powendenie (11 lipca). W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 19 złotych i 16 srebrnych krzyży Orderu Virtuti Militari.
Uzbrojenie i umundurowanie lewo|mały|Podoficer 7 Pułku Piechoty Liniowej na litografii Józefa Kondratowicza (1829) Uzbrojenie podstawowe piechurów stanowiły karabiny skałkowe. Pierwotnie było to karabiny francuskie wz. 1777 (kaliber 17,5 mm), później zastąpione rosyjskimi z fabryk tulskich wz. 1811 (kaliber 17,78 mm). Poza karabinami piechurzy posiadali bagnety i tasaki (pałasze piechoty). Wyposażenie uzupełniała łopatka saperska, ładownica na 40 naboi oraz pochwa na bagnet.
Umundurowanie piechura składało się z granatowej kurtki i sukiennych, białych spodni. Naramienniki niebieskie, numer dywizji (2) żółty. Używano czapek czwórgraniastych. Po reformie w roku 1826 wprowadzono pantalony zapinane na guziki. Czapki czwórgraniaste zastąpiono kaszkietami z czarnymi daszkami i białymi sznurami. Na kaszkiecie znajdowała się blacha z orłem, numer pułku oraz ozdobny pompon.
Chorągiew Na tle granatowego krzyża kawalerskiego w czerwonym polu, w otoku z wieńca laurowego umieszczony był biały orzeł ze szponami dziobem i koroną złoconą.
Pola między ramionami krzyża – czarne z niebieskim, a w rogach płata królewskie inicjały: A I, później M I z koroną, otoczone wieńcami laurowymi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Piechota liniowa powstania listopadowego Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1831 Kategoria:Pułki piechoty liniowej Królestwa Kongresowego Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1815 Kategoria:Wojsko Polskie w Lublinie Kategoria:Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego w Warszawie Kategoria:Markuszów