Dziurawiec nadobny (Hypericum pulchrum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny dziurawcowatych. Występuje w Europie, głównie w części zachodniej. Gatunek w Polsce bardzo rzadki, podawany był tylko z 5 stanowisk na Dolnym Śląsku i jako gatunek synantropijny także koło Gdańska, gdzie został zawleczony.
Morfologia Pokrój Osiąga wysokość 20–60 (100) cm, rozgałęzia się. Z rozrośniętego kłącza wyrastają pędy kwiatonośne i płonne. Łodyga Prosto wzniesiona, obła, naga, rozgałęziająca się. Liście Ułożone naprzeciwlegle, siedzące, nagie, trójkątnie sercowate, od spodu niebieskozielone, brzegi bez gruczołków. Przysadki brzegiem gęsto, gruczołowato owłosione. Kwiaty Zebrane w wiechę, koloru złotożółtego, na zewnątrz czerwonawe. Działki kielicha bardzo tępe, odwrotnie jajowate z prawie siedzącymi gruczołkami na brzegach blaszki. Posiada podkwiatki gęsto gruczołowato owłosione po brzegach. Pręciki na szczytach posiadają czarny gruczołek.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: suche lasy liściaste, mieszane i iglaste, w miejscach widnych. Kwitnie od lipca do września.
Zagrożenia i ochrona Roślina podlega w Polsce od 2004 ścisłej ochronie. Na naturalnych stanowiskach prawdopodobnie już wyginęła. Umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii RE (wymarły na obszarze Polski).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dziurawcowate Kategoria:Rośliny chronione Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza