Jerzy Wojciech Maroń (ur. 1957 r. we Wrocławiu) – polski historyk, specjalizujący się w historii nowożytnej oraz historii wojskowości; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim.
Życiorys Urodził się w 1957 we Wrocławiu, z którym związał całe swoje życie osobiste i zawodowe. Ukończył tu kolejno szkołę podstawową, a następnie średnią. Po pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym podjął w 1976 studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, które ukończył w 1980, obroną pracy magisterskiej pt. Działalność Michała K. Paca w czasach Jana III Sobieskiego, napisanej pod kierunkiem prof. Krystyna MatwijowskiegoBiografia J. Maronia na stronie IH UWr [on-line] [dostęp:29.10.2012].
Bezpośrednio po zakończeniu studiów podjął pracę jako monter w fabryce "Predom-Polar" na Psim Polu we Wrocławiu (do 1982), a następnie jako nauczyciel historii, geografii, przysposobienia obronnego i wychowania fizycznego we wrocławskiej Szkole Podstawowej nr 107. W 1985 roku powrócił na macierzystą uczelnię jako asystent w Zakładzie Historii Polski i Powszechnej XVI-XVIII wieku Instytutu Historycznego UWr. W 1987 obronił pracę doktorską pt. Sejmy z lat 1688-1689, napisaną pod kierunkiem prof. Krystyna Matwijowskiego. W 1988 roku zatwierdzono uzyskany przez niego stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii. Wraz z nowym tytułem otrzymał stanowisko adiunkta. W 2000 roku Rada Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych UWr nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych na podstawie rozprawy nt. Militarne aspekty wojny trzydziestoletniej na Śląsku. W 2002 został na macierzystej uczelni profesorem nadzwyczajnym. W tym samym roku objął funkcję prorektora Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2012 prezydent Polski Bronisław Komorowski nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych.
Ponadto jest członkiem wielu towarzystw naukowych w kraju, m.in.: Polskiego Towarzystwa Historycznego, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego,Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 18, Nr 10 (194), październik 2012, s. 15. [on-line] [dostęp: 29.10.2012].
Dorobek naukowy Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień związanych z szeroko rozumianą historią nowożytną i historią wojskowości. Obecnie prowadzi badania dotyczące tzw. teorii rewolucji militarnej oraz nowożytnej i najnowszej myśli wojskowej. Dorobek naukowy Jerzego Maronia wynosi 4 monografie, 3 syntezy (jako współautor), 9 książek (redaktor, współredaktor), a także 70 artykułów. Do jego ważniejszych publikacji należąDane na podstawie Biblioteki Narodowej w Warszawie, stan na 29.10.2012:
Wokół teorii rewolucji militarnej. Wybrane problemy, Wrocław 2011, Legnica 1241 (Warszawa 1996, seria „Historyczne bitwy”), wyd. 2, Warszawa 2008, Wojna trzydziestoletnia na Śląsku. Aspekty militarne, Wrocław 2000; wyd. 2. Wrocław-Racibórz 2008, , Koczownicy i rycerze. Najazd Mongołów na Polskę w 1241 roku na tle sztuki wojennej Europy XII i XIII w., Wrocław 2001, Dylematy badaczy wiedzy o przeszłości : ostrzeżenia i przestrogi, Wrocław - Kraków 2021,
Przypisy
Linki zewnętrzne
Profil na stronie Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego
Kategoria:Absolwenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Historycznego Kategoria:Polscy nauczyciele geografii Kategoria:Polscy nauczyciele historii Kategoria:Polscy nauczyciele przysposobienia obronnego Kategoria:Polscy nauczyciele wychowania fizycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Absolwenci Liceum Ogólnokształcącego nr III im. Adama Mickiewicza we Wrocławiu Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu