Mieczysław Saar (ur. 24 sierpnia 1925 w Łodzi, zm. 17 października 2015 tamże) – polski artysta malarz.

Życiorys artystyczny W latach 1949–1954 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach: rysunku u Czesława Rzepińskiego, Wojciecha Weissa i Zbigniewa Pronaszki malarstwa sztalugowego u Zygmunta Radnickiego, Tadeusza Łakomskiego i Adama Marczyńskiego malarstwa ściennego pod kierunkiem Wacława Taranczewskiego Dyplom uzyskał w 1955 roku. W tym samym roku został członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.

Po studiach wrócił do Łodzi, aby tu tworzyć i aktywnie uczestniczyć w życiu artystycznym łódzkiego środowiska plastycznego. Bierze udział w wystawach organizowanych przez Związek Polskich Artystów Plastyków, ofiarowuje swoje prace na aukcje na cele charytatywne, m.in. na rzecz Centrum Zdrowia Dziecka, Zamku Królewskiego w Warszawie, „Solidarności”, dzieci niepełnosprawnych, Szkoły Podstawowej nr 158 w Łodzi na Sikawie. Dla Technikum Elektronicznego w Łodzi wykonuje projekt i tablicę pamiątkową związaną z patronem.

Jego twórczość obejmuje malarstwo sztalugowe i monumentalne malarstwo ścienne. Tematyka malarstwa sztalugowego różnorodna: pejzaże, portrety, kwiaty, martwe natury, kompozycje wielopostaciowe o tematyce historycznej, batalistycznej, literackiej, obrazy o tematyce religijnej i metaforycznej. Jest też autorem licznych projektów i wykonań polichromii, oraz projektów wyposażenia wnętrz sakralnych. Jego monumentalne malarstwo sakralne spotkać można w kościołach diecezji: łódzkiej, płockiej, tarnowskiej, łowickiej, kaliskiej, gnieźnieńskiej i częstochowskiej.

Twórczość thumb|240px|Polichromia wg projektu i wykonania Mieczysława Saara w kościele Zesłania Ducha Świętego w Łodzi ul. Piotrkowska 2/2a. thumb|240px|Fragment polichromii wg projektu i wykonania Mieczysława Saara w kościele Zesłania Ducha Świętego w Łodzi ul. Piotrkowska 2/2a.

Twórczość Mieczysława Saara jest niezwykle różnorodna i obejmuje wszystkie znane gatunki malarstwa, ale dominującym jest olejne malarstwo sztalugowe i temperowe malarstwo ścienne. Powstały też małoformatowe fantastyczne kompozycje wykonane tuszem, liczne projekty polichromii, wyposażenia wnętrz, sprzętów i dekoracji okolicznościowych.

Malarstwo sztalugowe Pejzaże świadczą o nieustannym zachwycie artysty naturą i jego wielkiej wrażliwości na jej zmienne piękno. Tematyka pejzaży niezwykle bogata: góry, morze, stawy i rzeki, lasy, miasta widziane z oddali, ich budowle, fragmenty zabudowy ulic. Są wśród nich widoki polskich miast i wsi oraz miejsc odwiedzanych w podróżach (m.in. Wenecja, Konstantynopol). Portrety przedstawiają różnorodne warianty kompozycyjne i różnorodne formy. Zwykle jednopostaciowe, ale zdarzają się też podwójne – małżeństw lub rodzeństwa. Kompozycje figuralne (przedstawiające figury, postacie) nawiązują do ulubionych utworów artysty, czego przykładem jest Chór żydowskich niewolników z opery Giuseppe Verdiego „Nabucco” oraz Ojciec zadżumionych według Juliusza Słowackiego. Nie brak też nawiązań do historii, głównie w scenach batalistycznych (tematy z historii Polski oraz kościoła pojawiają się także w malarstwie ściennym o tematyce sakralnej). Martwe natury ukazują głównie kompozycje kwiatowe, przeważnie w wazonach, a także kompozycje różnych przedmiotów. Nieobca jest Mieczysławowi Saarowi tematyka animalistyczna (dotycząca zwierząt, przedstawiająca zwierzęta). Malował żubry w lesie, bociani sejm o świcie, wielokrotnie konie i swoje ukochane psy. Powstała też seria obrazów przedstawiających zabytkowe wnętrza gdańskie i dworki polskie.

Monumentalne malarstwo ścienne Malarstwo ścienne to malarstwo o tematyce sakralnej, tworzone na ścianach naw, prezbiteriów, kaplic, chórów, na ścianach tęczowych, na sufitach i sklepieniach, na podniebieniach łuków i w czaszach kopuł oraz na ich bębnach, w hemisferach (półkolach) absyd. Powstawały pojedyncze postacie świętych, symbole ewangelistów, emblematy narodowe oraz projekty i realizacje motywów ornamentalnych. Wśród malowideł ściennych są osiągające wielkość 60-70 m² przedstawiające nawet do 90 postaci (np. w kościele Dobrego Pasterza w Łodzi).

Technika malarska Obrazy sztalugowe głównie na płótnie. Dominuje w nich technika olejna, rzadko podmalowywanie temperą. Laserunki używane sporadycznie, czasem barwne grunty. Artysta kilkakrotnie posługiwał się techniką kolażu. W dużych kompozycjach metaforycznych z lat 70. wieku XX, wykorzystany został efekt płynącej olejnej farby oraz malowania na mokrym podłożu. Kilka prac powstało przy użyciu szpachli.

Malowidła ścienne w większości w technice temperowej, czasem z dodatkiem farb akrylowych. W nielicznych przypadkach zastosowana została technika fresku prawdziwego.

Okresy i tendencje w twórczości okresy w malarstwie sztalugowym: okres poszukiwań, w czasie studiów i bezpośrednio po ich ukończeniu, widoczne wpływy Matejki i Rembrandta, malarstwo czarnego konturu, poszukiwania zmierzające w kierunku surrealizmu, fantastyki okres szarooliwkowych pejzaży o stonowanych chłodnych zieleniach, lata 60. wieku XX i później, poszukiwanie harmonii barwnej okres impresjonizujący, koniec lat 60. wieku XX do połowy lat 70. wieku XX okres metafory i eksperymentów formalnych, lata 70. wieku XX okres poszukiwania czystej barwy, od końca lat 70. wieku XX okres doskonalenia warsztatu malarskiego, lata 80. wieku XX do połowy lat 90. wieku XX, artystyczne środki malarskie podporządkowane wyrażaniu zachwytu nad pięknem przyrody okres kształtów realnych oraz powrót do kompozycji metaforycznych okres „biały”, rok 2003, dominacja w pejzażach gamy barw ciepłych, rozbielonych okresy w malarstwie ściennym: kubizujący płaskiej plamy o wyraźnym szarym konturze swobodny

Tytuły wybranych obrazów Baza księżycowa (1954) Miasto przyszłości (1968) Pękły święte kanony (1972) Ikar współczesny (1973) Powszechność życia w kosmosie (1978) Pietà Gdańska (1981) Źródło życia (1983) Staw we Dworze na Stokach (1990) Pejzaż górski z turkusowym stawem (1991) Dolina Prudnika (1991) Morskie Oko (1995) Katyń (1999) Schody (2000)

Niektóre cykle obrazów Marzenie o wiośnie Nasze życie Moja sztuka Jestem częścią kosmosu Nie jesteśmy sami Obawa i przestroga

Niektóre realizacje sztuki sakralnej Obrazy sztalugowe o tematyce sakralnej: Maksymilian Kolbe (dla miejscowości Buczek obraz w ołtarzu, w Łodzi dla kościoła Dobrego Pasterza, w Pabianicach dla kościoła Najświętszej Maryi Panny Różańcowej i dla kościoła św. Floriana Męczennika), Św. Florian (Drużbice), Matka Boska Nieustającej Pomocy (Dmosin), Jezu ufam Tobie (Grocholice, Jeżewo, w Koluszkach dla kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej, Łask, w Łodzi dla kościoła Dobrego Pasterza i dla kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, w Pabianicach dla kościoła św. Floriana Męczennika), Święta Rodzina oraz św.św. Piotr i Paweł (Kurowo), Matka Boża Częstochowska (w Łodzi dla kościoła Matki Bożej Jasnogórskiej na Widzewie-Wschodzie i dla kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski na Radoszczu, w Pabianicach dla kościoła Najświętszej Maryi Panny Różańcowej), Matka Boża Fatimska (Pabianice, dla kościoła św. Floriana Męczennika), Ojciec Pio (Pabianice, dla kościoła św. Floriana Męczennika), Św. Barbara (Stare Skoszewy, obraz w ołtarzu głównym), Św. Bartłomiej (Topola Królewska, obraz w ołtarzu głównym), Św. Józef (Pabianice, dla kościoła św. Floriana Męczennika), Św. Tadeusz (Pabianice, dla kościoła Najświętszej Maryi Panny Różańcowej), Portrety Jana Pawła II, Portrety ks. Jerzego Popiełuszki.

Mieczysław Saar wykonał także wiele portretów księży.

Niektóre realizacje w dziedzinie sakralnego malarstwa ściennego, projekty polichromii, restauracje, złocenia: Kościół Zesłania Ducha Świętego w Łodzi ul. Piotrkowska 2/2a: polichromia w prezbiterium, Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Konstantynowie Łódzkim: w prezbiterium, w półkopule, malowidło autorstwa Mieczysława Saara. Oraz okładzina marmurowa wg projektu artysty, Kościół Dobrego Pasterza w Łodzi ul. Pasterska 12/14: Polichromia na ścianie tęczowej.

Siedlec, kościół św. Marcina Biskupa (1956 i 1976)

w roku 1956: - polichromia; - cztery obrazy w nawach bocznych: Wniebowstąpienie, Wniebowzięcie Matki Boskiej, Ukrzyżowanie, Boże Narodzenie; - w prezbiterium 2 postacie: Św. Piotr i Św. Paweł; - ornamenty w łukach,

w roku 1976: - odnowienie: własnych malowideł w nawach i w prezbiterium oraz ornamentów w łukach,

Odolanów, kościół św. Barbary (1957) - restauracja polichromii,

Wolbórz, kościół św. Mikołaja (1957-1958) - obrazy w prezbiterium: 4 postacie czterech ewangelistów; - obrazy w nawie bocznej: Chrystus wśród dzieci (z portretami parafian), Zaślubiny Marii; - w nawie głównej w polach pod pierwotnymi gotyckimi łukami ostrymi: Ofiarowanie Chrystusa, Św. Jacek, Tajemnice Różańca Świętego, Kult w Ośrodku Maryjnym w Lourdes; - na ścianie tęczowej: Adoracja Aniołów (zamalowane, prawdopodobnie istnieją pod obecnym wystrojem malarskim),

Mierzyn, kościół św. Mikołaja (1959-1960) - w nawie: na ścianie tęczowej Adoracja Najświętszego Sakramentu przez anioły, na pozostałych ścianach polscy święci; - w prezbiterium na ścianach: 6 postaci świętych; - inskrypcje i ornamenty; (polichromia obecnie nie istnieje, zniszczona przez wykonanie odkrywek w trakcie poszukiwania wcześniejszych malowideł),

Witów, kościół św. Małgorzaty i św. Augustyna (1960) - restauracja polichromii kaplicy Pana Jezusa, w tym strop namalowany od nowa (z powodu odpadania tynków nie udało się uratować dawnego malowidła),

Łódź, kościół św. Wojciecha (1961) - malowidła w lewej części kościoła: symbole ewangelistów, postacie świętych, na ścianie obraz Chrzest Polski (z portretami osób mieszkających w parafii, m.in. ówczesnego proboszcza, wikarego, organisty),

Łódź, kościół Matki Boskiej Różańcowej i św. Stanisława Biskupa i Męczennika (1963) - w nawie: 18 postaci świętych polskich (obecnie zamalowane, malowidła najprawdopodobniej istnieją pod położoną na nie gładką warstwą farby); - na fasadzie kościoła: rzeźba Matki Boskiej Różańcowej (odlew gipsowy),

Łódź, kościół Zesłania Ducha Świętego (1964 i 1994-1995)

w roku 1964: - obrazy w kaplicy Serca Jezusowego: na ścianie Św. Małgorzata Maria Alacoque, na suficie Niewierny Tomasz; - w kaplicy Matki Bożej Ostrobramskiej: na suficie Koronacja Najświętszej Maryi Panny, ponadto złocenia i renowacja ołtarza oraz obrazu Matki Bożej Ostrobramskiej,

w latach 1994-1995: - w prezbiterium: na ścianie malowidło Zesłanie Ducha Świętego (częściowo uwzględniono wcześniejszą kompozycję), ornamenty na stropie, odkrycie i przywrócenie pierwotnej polichromii w kopule, ornamenty na łukach, girlandy pod gzymsem, domalowanie witraży w trzech ślepych oknach (na wzór witraży istniejących w prezbiterium),

Moszczenica, kościół Podwyższenia Świętego Krzyża (1965) - w nawie na stropie: malowidło Podniesienie Krzyża Świętego; - na ścianach: postacie świętych; - w prezbiterium: na stropie w owalu Trójca Święta; - w kaplicy: powtórzenie istniejących wcześniej ornamentów; - złocenie ołtarza głównego; (polichromia nie istnieje, zniszczona w związku z przebudową kościoła),

Łódź, kościół Najświętszego Serca Jezusowego (1973-1974) - projekt i wykonanie gładkiej polichromii barwnej,

Skierniewice, kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (1974) - polichromia prezbiterium: na ścianach obrazy Wniebowzięcie NMP i Ostatnia Wieczerza; - iluzjonistyczna polichromia kopuły (imitująca sztukateryjne kasetony z rozetami); - analogiczna iluzjonistyczna polichromia w nawach bocznych; - 4 postacie ewangelistów na pendentywach pod kopułą; - na podłuczu łuku tęczowego ornament z bojowymi odznaczeniami wojskowymi oraz historycznymi wersjami godeł Polski,

Pabianice, kościół Najświętszej Maryi Panny Różańcowej (1974-1975 i 1978)

w latach 1974-1975: - w nawie i transepcie w niszach pod oknami: 20 postaci świętych; - w prezbiterium: 4 postacie ewangelistów;