Sit członowaty (Juncus articulatus L.) – gatunek z rośliny sitowatych. Zasięg pierwotny obejmuje całą Europę, północną Afrykę, znaczną część Azji po północną część subkontynentu indyjskiego i Wietnam na południu, Amerykę Północną po północny Meksyk na południu. Zawleczony i zdziczały rośnie w Australii, Nowej Zelandii, w Peru i Argentynie. W Polsce pospolity na całym obszarze.
Morfologia thumb|180px|left|Pokrój thumb|180px|left|Kwiaty thumb|180px|left|Owoce Pokrój Drobnokępkowa roślina, do 60 cm wysokości z gęstą wiązką korzeni. Pęd Łodygi długości 10–60 cm wyrastają z czołgającego się kłącza. Łodygi ulistnione na całej długości, kolankowate. Liście Szydlaste, o blaszkach obłych i przegradzanych (przegrody dobrze widoczne w stanie suchym). Kwiatostan Luźna, wierzchotkowata rozrzutka, licznogłówkowa. W drobnych główkach skupionych jest po kilka-kilkanaście kwiatów. Podsadka krótka. Kwiat Okwiat ciemnobrunatny, drobny, długości 2,5–3 mm. Listki okwiatu jednakowe, ostre, krótsze od torebki. Kwitnie od czerwca do września. Owoc Torebka jajowata, błyszcząca, czerwonobrunatna, z krótkim, ostrym dzióbkiem na czubku. Nasiona Drobne (do 0,5 mm długości), brunatne lub czerwonawe, podłużnie siatkowane.
Biologia i ekologia Bylina. Rośnie na podmokłych łąkach i pastwiskach na glebach ciężkich i słabo przewietrzanych oraz na brzegach wód.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sitowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza