Łew Wasylowycz BaczynskiW źródłach wzmiankowany też jako Leon Baczyński → zob. Wybory do parlamentu. „Kurjer Stanisławowski”. 1346, 25 czerwca 1911, s. 1. herbu Sas . ukr. Лев Васильович Бачинський (ur. 15 lipca 1872 w Serafińcach, zm. 11 kwietnia 1930 w Grimmenstein w Austrii) – doktor praw, ukraiński polityk okresu Austro-Węgier i II Rzeczypospolitej, poseł do Reichsratu Przedlitawii (1907–1918), wiceprzewodniczący Rady Narodowej Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej (1918–1919), poseł na Sejm RP II kadencji.

Życiorys Urodził się 15 lipca 1872 w Serafińcach (obecnie wieś w rejonie horodeńskim obwodu iwanofrankiwskiego, Ukraina).

Uczył się w c. k. wyższym gimnazjum w KołomyiSprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Kołomyi za rok 1888, s. XLII. (w 1884 ukończył Ia klasę wraz z Wasylem StefanykiemSprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Kołomyi za rok szkolny 1884. Kołomyja: Drukarnia Zadembskiego i Hollendra, 1884, s. 63., w 1891 otrzymał świadectwo dojrzałościSprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Kołomyi za rok 1891. W Kołomyi, 1891, s. XXXVI .). Ukończył prawo na uniwersytecie w Czerniowcach, gdzie również się doktoryzował.

Należał do ukraińskich stowarzyszeń oświatowych, był członkiem rady nadzorczej Towarzystwa Wzajemnego Kredytu „Dnister” i Hipotecznego Banku Ziemskiego we Lwowie, oraz dyrektorem Miejskiej Kasy Oszczędności w Stanisławowie.

W 1897 więziono go za działalność wymierzoną w państwo austriackie. W latach 1907–1911 (okręg Nr 59 StanisławówWybory do parlamentu. „Kurjer Stanisławowski”, 1134, 2 czerwca 1907, s. 1. – Obertyn – Tłumacz – Potok Złoty – Tyśmienica – BohorodczanyPo wyborach do parlamentu. „Kurjer Stanislawowski”. 1133, s. 1, 26 maja 1907.), 1911–1918 posłował do parlamentu w Wiedniu. W latach 1915–1916 był wiceprzewodniczącym Ogólnej Rady Ukraińskiej w Wiedniu.

W 1918 został wiceprezesem Rady Narodowej ZURL. Wydał publikację „Ukraina irredenta”, w której uzasadniał konieczność utworzenia suwerennego państwa ukraińskiego.

W II RP prowadził kancelarię prawną w Stanisławowie. Związany z ukraińskim ruchem lewicowym: był członkiem kierownictwa Ukraińskiej Partii Radykalnej, jak również przewodniczącym Zarządu Głównego Ukraińskiej Partii Socjalistyczno-Radykalnej (1922–1930).

W 1928 aresztowany przez władze polskie – oficjalnie podano, że omyłkowo, przeproszono, i zarządzono skrupulatne śledztwo.

Posłował na Sejm II kadencji (z okręgu Stanisławów). Zmarł na kuracji w Austrii.

Przypisy

Bibliografia Małgorzata Smogorzewska: Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939: słownik biograficzny. T. 1: A-D, red. naukowa Andrzej Krzysztof Kunert. Warszawa, 1998.

Ryszard Tomczyk: Rusko-Ukraińska Partia Radykalna 1890-1914. Szczecin, 2007. .

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Czerniowieckiego Kategoria:Członkowie Ukraińskiej Rady Narodowej w latach 1918–1919 Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu XI kadencji Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu XII kadencji Kategoria:Posłowie na Sejm II kadencji (1928–1930) Kategoria:Ukraińscy adwokaci Kategoria:Ukraińscy parlamentarzyści II Rzeczypospolitej Kategoria:Ukraińscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Ukraińscy socjaliści Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1930