Rogownica lepka (Dichodon viscidum) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w południowej i środkowej Europie oraz południowo-zachodniej Azji, a jako gatunek introdukowany także w północno-zachodniej Afryce i Ameryce PółnocnejCerastium dubium na Flora of North America [dostęp 213-11-25].. W Polsce jest gatunkiem bardzo rzadkim; rośnie tylko na Dolnym Śląsku.
Morfologia thumb|left|200px|Kwiatostan thumb|left|200px|Owoc Pokrój Roślina zielna o wysokości do 30–40 cm, zwykle z pojedynczą łodygą, rzadziej nieco rozgałęzioną w dolnej części. Rośliny lepkie od gruczołowatych włosków osiągających 0,3 mm długości. Liście Siedzące, równowąskie, do 2,5 cm długości. Gruczołowato owłosione tylko u nasady i na brzegu. Kwiaty Zebrane w zwykle regularnie, dychotomicznie rozgałęzione kwiatostany. Podsadki podobne do liści – zielone, ogruczolone na brzegach. Szypułki wyprostowane, ogruczolone. Płatki białe, wycięte, dłuższe od kielicha (osiągających ok. 5 mm długości). Szyjek słupka 3. Owoce Walcowate, proste torebki, ok. dwa razy dłuższe od kielicha, zakończone 6 ząbkami.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna. Rośnie na wilgotnych piaskach i w miejscach odsłoniętych na łąkach, czasem przydrożach. Kwitnie od maja do lipca. Liczba chromosomów 2n = 36, 38.
Zagrożenia i ochrona Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków rzadkich, potencjalnie zagrożonych (kategoria zagrożenia R). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię DD (stopień zagrożenia nie może być określony).
Przypisy
Kategoria:Goździkowate