4 Dywizja Kawalerii (4 DK) – wielka jednostka kawalerii Wojska Polskiego II RP.
Historia Dywizji 4 Dywizja Kawalerii została sformowana w czerwcu 1924 roku, w wyniku wprowadzenia nowej pokojowej organizacji kawalerii. Dowództwo 4 DK powstało z przemianowania Inspektoratu Jazdy przy Inspektoracie Armii Nr V we Lwowie.
Na przełomie lat 1929–1930 dokonano poważnej reorganizacji kawalerii. W jej ostatnim etapie, 28 marca 1930 rozwiązano 4 Dywizję Kawalerii i XVI Brygadę Kawalerii. Samodzielność uzyskała X Brygada Kawalerii, której podporządkowano 10 dak oraz XVII Brygada Kawalerii.
Organizacja pokojowa Dowództwo 4 Dywizji Kawalerii we Lwowie X Brygada Kawalerii w Przemyślu XVI Brygada Kawalerii we Lwowie XVII Brygada Kawalerii w Hrubieszowie 10 dywizjon artylerii konnej w Jarosławiu 13 dywizjon artylerii konnej we Lwowie (od 1929 roku w Kamionce Strumiłowej) szwadron pionierów 4 DK we Lwowie Szkoła Podchorążych Rezerwy Kawalerii Nr 4 przy 14 puł we Lwowie (1924–1925) i w Zaleszczykach (1925–1926)
Obsada personalna Dowództwa 4 DK
Dowódcy dywizji gen. bryg. Eugeniusz Ślaski (1 VI 1924 - 15 X 1925) gen. bryg. Janusz Głuchowski (p.o. do I 1927 i dowódca do 18 VI 1930)
Szefowie sztabu mjr SG Tadeusz Śmigielski (do XI 1924) rtm. / mjr SG Józef Smoleński (XI 1924 – IV 1928) mjr dypl. kaw. Jerzy Jan Jastrzębski (31 X 1928 – I 1930)
II oficer sztabu rtm. Kazimierz Mikołajewski (IV 1928 – III 1930)
Obsada dowództwa w 1924 roku dowódca dywizji – gen. bryg. Eugeniusz Ślaski szef sztabu – rtm. SG Józef Smoleński I oficer sztabu – rtm. Witold Czaykowski II oficer sztabu – por. kaw. Władysław Wojakowski dowódca artylerii konnej dywizji – płk art. Antoni Heinrich (od 1 VI 1924) adiutant dowódcy artylerii konnej dywizji – por. art. Wincenty II Rutkowski
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:4 Dywizja Kawalerii (II RP) Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej we Lwowie