Tarczyca pospolita (Scutellaria galericulata L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych. Dość pospolity na terenie Polski.
Morfologia thumb|left|Kwiaty Łodyga Wzniesiona, prosta, o wysokości 15–40 cm. Pod ziemią roślina posiada cienkie kłącze.
Liście Ulistnienie nakrzyżległe. Liście podłużnie lancetowate z sercowatą nasadą i karbowane. Przysadki podobne do innych liści.
Kwiaty Grzbieciste, dwuwargowe, wyrastające na krótkich szypułkach w kątach liści. Są fioletowoniebieskie, rzadko tylko zdarzają się różowe. Mają długość 1,2–2 cm, dolną wargę z wyciętą klapą, górną z tarczkowatą łuską na szczycie. Rurka korony silnie zgięta. Kielich grzbietobrzusznie spłaszczony, nagi lub owłosiony (bezgruczolowato).
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Kwiaty przedprątne, owadopylne, zapylane przez błonkówki. Siedlisko: brzegi wód, mokradła, mokre łąki i lasy. Przeważnie na glebach piaszczystych i torfiastych. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Magnocaricion.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jasnotowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza