Zespół Binga-Neela – bardzo rzadkie (w literaturze opisano mniej niż 50 przypadków) zajęcie ośrodkowego układu nerwowego występujące w przebiegu makroglobulinemii Waldenströma, spowodowane naciekaniem opon mózgowo-rdzeniowych przez komórki nowotworowe. Dzieli się go na postać rozlaną (charakteryzującą się rozlanym naciekaniem tkanek OUN) i ogniskową (objawiającą się obecnością guzowatej zmiany). Został opisany po raz pierwszy przez Jensa Binga and Axela Neela w roku 1936.
Objawy Najczęstsze objawy zespołu Binga-Neela to: zaburzenia chodu lub równowagi zaburzenia widzenia i mowy uszkodzenie nerwów czaszkowych zaburzenia funkcji intelektualnych, zespół czołowy lub otępienie zaburzenia czucia pod postacią parestezji, hipestezji lub bólu bóle głowy drgawki zespół stożka rdzeniowego lub ogona końskiego. Rokowanie w zespole Binga-Neela jest złe, choć opisywano przypadki długotrwałej remisji.
Przypisy
Kategoria:Choroby układu nerwowego Kategoria:Chłoniaki Kategoria:Rzadkie choroby