Gorączka Oropouche – druga, po gorączce denga, najczęstsza choroba arbowirusowa obszaru brazylijskiej Amazonii. Dotychczasową liczbę przypadków w historii ocenia się na około 500 tysięcy.
Etiologia Gorączka Oropouche wywoływana jest przez buniawirusy OROV z rodzaju Orthobunyavirus. Opisano kilka genotypów wirusa. Wektorami, przenoszącymi OROV na ludzi, są krwiopijne muchówki Culicoides paraensis.
Występowanie Wirus został po raz pierwszy stwierdzony u gorączkujących robotników leśnych na Trynidadzie w roku 1955. W Brazylii wirus wyizolowany został od leniwca trójpalczastego (Bradypus tridactylus) w 1960 (później także od marmozet), a w 1961 odnotowano w tym kraju pierwszą epidemię (ok. 11 tys. infekcji). Przez 20 lat gorączka Oropouche występowała jedynie w stanie Pará, głównie w Belém i okolicach. Z czasem wirus był wykrywany w innych stanach brazylijskich: Amazonas, Amapá, Acre, Rondônia, Tocantins i Maranhão. Choroba występuje także w Panamie i Peru.
Objawy i przebieg Do objawów gorączki Oropouche zalicza się, poza gorączką, bóle głowy, dreszcze, bóle mięśni i stawów, jadłowstręt, wymioty, czasem cechy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Choroba kończy się zwykle pełnym wyzdrowieniem.
Leczenie Leczenie objawowe, przyczynowe nie jest znane. Nie opracowano szczepionki.
Bibliografia Azevedo RSS, Nunes MRT, Chiang JO, Bensabath G, Vasconcelos HB, Pinto AYN, et al. Reemergence of Oropouche fever, northern Brazil. Emerging Infectious Diseases Jorge R. Rey Emerging Infectious Diseases University of Florida, IFAS (PDF)
Kategoria:Choroby wirusowe Kategoria:Choroby odzwierzęce