Reprografia – ogół zagadnień i metod dotyczących kopiowania materiałów graficznych i piśmienniczych, za pomocą środków mechanicznych lub elektronicznych.
Kopie reprograficzne wykonuje się najczęściej w celu zabezpieczenia oryginałów przed zniszczeniem lub też utraceniem ich zawartości. Po wytworzeniu wtórnika dobrej jakości, proces ten wspomagany jest poprzez oddzielenie miejsca przechowywania kopii i oryginału, jak również przez brak konieczności wielokrotnej eksploatacji pierwotnego dokumentu przez użytkownika. Czasami też wykonuje się kopię materiałów archiwalnych w celu zmniejszenia ich objętości.
Podział metod reprograficznych Źródło: metody elektrofotograficzne metody jonograficzne metody magnetograficzne metody natryskiwania farby metody elkograficzne metody termograficzne bezpośrednie termotransferowe termosublimacyjne metody fotochemiczne halogenosrebrowe diazotypowe fotorozpuszczalne fotoutwardzalne fotoadhezyjne żelazowe cyjanotypowe fotoutwardzalne fotochromowe
Polska Działania Archiwów Państwowych w zakresie reprografii wspomagane są przez państwową instytucję Narodowe Archiwum Cyfrowe, która prowadzi masowe mikrofilmowanie materiałów archiwalnych zgromadzonych w archiwach, co ma na celu ich długotrwałe zabezpieczenie. Działania NAC prowadzą do masowej digitalizacji tych materiałów, czego efektem jest powszechniejszy dostęp do nich za pośrednictwem Internetu.
Zobacz też digitalizacja kserokopiarka mikrofilm Narodowe Archiwum Cyfrowe
Przypisy Czichon H., Czichon M.: Reprografia i drukowanie cyfrowe, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2003
Kategoria:Archiwistyka