Francja wysyłała ambasadorów do Polski od czasów nawiązania bliższych stosunków z Rzecząpospolitą, za czasów gdy jej tron objął Henryk Walezy.
XVI wiek 1573: Gilles de Noailles biskup Acqs (amb.) 1573: Jean de Montluc, biskup Valence (amb.) 1574: Jean Choisnin 1575: Jacques de Faye, sieur d’Espresses (poseł)
XVII wiek 1629: baron de Charnacé (amb.) 1633: Claude de Mesmes, hrabia d’Avaux (amb. extr.) 1636: baron Claude de Rorté (env.) 1640–1646: Charles de Bretagne-Dubois d’Avaugourd’Avaugour (Charles de Bretagne-Dubois), Project Runeberg (poseł przy polskim Sejmie) 1644: Renée Dubec Crespin pani ambasador (sic) przy Ludwice Marii Gonzaga, królowej Polski. 1648: wicehrabia Louis d'Arpajon (amb. extr.) 1655–1665: Antoine de Lombres (amb. plen.) 1664: Pierre de Bonzy, biskup Béziers (amb. extr.) 1674: Toussaint Forbin de Janson, biskup Marsylii (amb.) 1676–1684 i 1684–1692: markiz François-Gaston de Béthune-Sully (amb. extr.) 1692: Robert Leroux d'Esneval (amb.) 1693–1696: Melchior de Polignac 1697: de Forval (rezydent) i abbé de Castagneres de Chateauneuf (env. extr.)
XVIII wiek 1700–1702: Charles de Caradas 1702–1703: Jean Casimir Baluze 1707–1710: Jean Louis d’Usson de Bonnac przy królu Stanisławie Leszczyńskim. 1710–1721: Jean Victor de Besenval 1726: François Sanguin de Livry 1728: Michel (agent) 1729–1736: markiz Antoine-Felix de Monti 1744–1745: Alphonse Marie Louis de Saint-Séverin (amb. extr.) 1746–1752: Charles-Hyacinthe de Galléan (env. extr.) 1752–1756: Charles François de Broglie wojna siedmioletnia (1756–1763) 1762–1764: Antoine-René de Voyer de Paulmy, markiz d’Argenson (amb.) 1764: Jean Antoine Monnet (konsul generalny) 1766: Louis Gabriel Conflans (tylko by pogratulować elekcji Stanisławowi Augustowi) 1766: Jean-Claude Gérault i współpracownik Sekretu króla Wojciech Jakubowski 1770–1787: Bonneau (korespondent) 1791–1792: Marie Louis Descorches (ministre plen.) 1794: Bonneau (Chargé d’affaires)
Księstwo Warszawskie 1807–1809: Étienne Vincent 1809–1811: Jean-Charles Serra 1811: Louis Pierre Édouard Bignon 1812: Dominique Dufour de Pradt 1813: Louis Pierre Édouard Bignon
Królestwo Polskie 1827–1837: Raymond Durand (konsul) 1840: Charles de Théis (konsul)
II Rzeczpospolita 1919: Eugène Pralon (poseł i minister pełnomocny) 1919–1926: Hector André de Panafieu (do 1925 jako poseł i minister pełnomocny) 1926–1935: Jules Laroche 1935–1940: Léon Noël 1942–1944: Emmanuel Lancial, przedstawiciel Wolnej Francji przy Rządzie RP na uchodźstwie
Polska Ludowa (daty złożenia listów uwierzytelniających) 1944: Christian Fouchet 1945: Roger Garreau 1947: Jean Baelen 1950: Étienne Dennery 1954: Pierre de Leusse 1956: Éric de Carbonnel 1958: Étienne Burin des Roziers 1962: Pierre Charpentier 1966: Arnauld Wapler 1970: Augustin Jordan, Compagnon de la Libération 1973: Louis Dauge 1977: Serge Boidevaix 1980: Jacques Dupuy 1982: Jean-Bernard Raimond (Pascal Meunier, chargé d’affaires) 1985: Jean-François Noiville 1986: Claude Harel
Rzeczpospolita Polska do 1990: Claude Harel 1990–1994: Alain Bry 1994–1997: Daniel Contenay 1997–2002: Benoît d’Aboville 2002–2004: Patrick Gautrat 2004–2007: Pierre Ménat 2007–2012: François Barry Delongchamps 2012–2016: Pierre Buhler 2016–2019: Pierre Lévy 2019–2023: Frédéric Billet od 2023: Étienne de Poncins
Bibliografia Répertoire diplomatique: annales du droit des gens et de la politique extérieure (uwaga: informacja dotycząca posła w 1752 – błędna)
Zobacz też Ambasada Francji w Warszawie Ambasadorowie Polski we Francji Stosunki polsko-francuskie
Przypisy
Linki zewnętrzne Pologne, Archives du ministère des Affaires étrangères Ambassadeurs, ministres, etc., en Pologne
!