thumb|Wielki Kolaps thumb|Schemat przebiegu Wielkiego Wybuchu. Wielki Kolaps stanowi odwrócenie tego procesu.
Wielki Kolaps (Wielka Zapaść, Wielki Kres i Wielki Krach, Wielki SkurczAngielsko-polski słownik nowych terminów fizycznych, Polskie Towarzystwo Fizyczne, ptf.net.pl [dostęp 2021-09-01]., z ) – hipoteza kosmologiczna opisujących koniec istnienia Wszechświata. Zakłada ona, że proces rozszerzania Wszechświata nie będzie przebiegać wiecznie. Pod wpływem grawitacji jego rozszerzanie będzie zwalniało aż ustanie i rozpocznie się proces do niego odwrotny – „kurczenie się Wszechświata”. Zgodnie z niektórymi hipotezami, również czas będzie płynął w odwrotnym kierunku. Przebieg kurczenia się Wszechświata, zgodnie z hipotezą Wielkiego Kolapsu, podzielić będzie można na etapy: zbliżania się do siebie galaktyk, scalanie się galaktyk, scalania się gwiazd i planet, pod wpływem ogromnej siły grawitacji nastąpi rozbicie atomów i scalenie do plazmy jąder atomowych i elektronów (które scalą się w neutrony), w materii neutronowej zanikną granice między poszczególnymi neutronami i powstanie materia kwarkowa.
Każdy kolejny etap przebiegać będzie coraz szybciej, z powodu wzrastającej grawitacji, a co za tym idzie, wzrostu temperatury i gęstości.
Wielki Kolaps stanowi odwrócony proces Wielkiego Wybuchu – Wszechświat znów zapadnie się do stanu o skrajnie wysokiej gęstości lub wręcz osobliwości.
Zobacz też
Wielkie Rozdarcie Śmierć cieplna Wszechświata Wszechświat pulsujący
Przypisy
Bibliografia Dr. Gary F. Hinshaw, WMAP Introduction to Cosmology. NASA (2008) Jennifer Bergman, The Big Crunch, Windows to the Universe (2003) Y Wang, J M Kratochvil, A Linde, and M Shmakova, Current Observational Constraints on Cosmic Doomsday. JCAP 0412 (2004) 006, astro-ph/0409264
Kategoria:Kosmologia fizyczna