Urząd zastępcy premiera nie jest urzędem konstytucyjnym i jego powołanie zależy wyłącznie od woli premiera. Stanowisko zastępcy nie niesie ze sobą szczególnych uprawnień, zwykle jest więc łączone z innymi resortami.
Zastępcy premiera Wielkiej Brytanii 1942–1945: Clement Richard Attlee (Partia Pracy) 1945–1951: Herbert Morrison (Partia Pracy) 1951–1955: Anthony Eden (Partia Konserwatywna) 1962–1963: Rab Butler (Partia Konserwatywna) 1979–1988: William Whitelaw, 1. wicehrabia Whitelaw (Partia Konserwatywna) 1989–1990: Geoffrey Howe (Partia Konserwatywna) 1995–1997: Michael Heseltine (Partia Konserwatywna) 1997–2007: John Prescott (Partia Pracy) 2010–2015: Nick Clegg (Liberalni Demokraci) 2021–2022: Dominic Raab (Partia Konserwatywna) 2022–2022: Thérèse Coffey (Partia Konserwatywna) 2022–2023: Dominic Raab (Partia Konserwatywna) 2022–2024: Oliver Dowden (Partia Konserwatywna) 2024–2025: Angela Rayner (Partia Pracy) 2025–2026: David Lammy (Partia Pracy)
Pierwsi sekretarze stanu 1962–1963: Rab Butler (Partia Konserwatywna) 1964–1966: George Brown (Partia Pracy) 1966–1968: Michael Stewart (Partia Pracy) 1968–1970: Barbara Castle (Partia Pracy) 1995–1997: Michael Heseltine (Partia Konserwatywna) 2001–2007: John Prescott (Partia Pracy) 2009–2010: Peter Mandelson, baron Mandelson of Foy and Hartlepool (Partia Pracy) 2010–2015: William Hague (Partia Konserwatywna) 2015–2016: George Osborne (Partia Konserwatywna) 2017–2017: (Partia Konserwatywna) 2019–2021: Dominic Raab (Partia Konserwatywna)
Bibliografia Strona oficjalna (zastępca premiera) Strona oficjalna (pierwszy sekretarz stanu) The deputy prime minister and first secretary of state (www.instituteforgovernment.org.uk)