Bolesław Lutyk (lit. Boleslovas Liutikas; ur. 1884 w Żeranach k. Szawli, zm. 1970 w Mendozie) – litewski działacz polonijny, poseł na Sejm w latach 1923–1927.
Życiorys Naukę rozpoczął w polskojęzycznym gimnazjum w Szawlach, a kontynuował w Moskwie i Omsku. W latach 1903–1905 studiował na UW, z którego został usunięty za działalność w ruchu socjalistycznym. W 1911 ukończył Politechnikę Lwowską, po czym praktykował jako inżynier w hutach guberni charkowskiej.
W 1919 powrócił na Litwę, gdzie objął dozór nad rodzinnym gospodarstwem. W latach 1920–1924 przewodniczył Związkowi Producentów Rolnych Litwy.
Zaangażowany w działalność na rzecz praw polskiej mniejszości sprawował mandat posła do Sejmu Republiki Litewskiej II i III kadencji (1923–1927) zasiadając w Kole Polskim.
W 1944 w obliczu zbliżających się wojsk radzieckich wyjechał na Zachód, najpierw do Austrii, Włoch i Wielkiej Brytanii, by ostatecznie osiąść w Argentynie, gdzie zmarł i został pochowany.
Bibliografia Mieczysław Jackiewicz, Polacy na Litwie 1918–2000, Warszawa 2003 Krzysztof Buchowski, Polacy w niepodległym państwie litewskim 1918-1940, Białystok 1999
Kategoria:Ludzie związani z Szawlami Kategoria:Polscy politycy na Litwie Kategoria:Polscy posłowie do parlamentów państw obcych Kategoria:Posłowie na Sejm Republiki Litewskiej (1920–1940) Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1970 Kategoria:Polacy w Argentynie