Cavalier king charles spaniel – rasa psa, należąca do IX grupy (psy ozdobne i do towarzystwa), zaklasyfikowana do sekcji 7 (angielskie spaniele miniaturowe). Typ wyżłowaty. Nie podlega próbom pracy.

Rys historyczny Przodkami tych psów były płochacze francuskie i hiszpańskie. W XVI wieku cavaliery cenione były we Francji głównie przez Henryka III, a później przez Ludwika XIV. W Anglii znane były w kręgach arystokracji jako psy do towarzystwa. Rasa ta znalazła uznanie wśród takich osobistości jak: Karol I i II, od którego wzięła się nazwa rasy, hodowali je także wcześniej: Henryk VIII, Elżbieta I oraz Maria Stuart.

Po XVII wieku zaczęły wchodzić w modę psy z bardziej spłaszczoną kufą, na wzór mopsa i china japońskiego. Przez następne stulecia rasa niemal całkowicie zmieniła swój wygląd. W 1920 roku Amerykanin Roswell Eldridge wziął udział w wystawie psów Crufts Dog Show w Anglii. Jako że nie znalazł tam King Charles Spanieli znanych mu z obrazów z XVII wieku, zorganizował konkurs, którego celem było przywrócenie starego wzorca psów. Pierwszym zwycięzcą konkursu była suka o imieniu Ann’s Son, która stała się pierwowzorem rasy. W 1928 roku została wybrana nowa nazwa Cavalier King Charles Spaniel.

Wygląd Budowa Głowa i czaszka: czaszka prawie płaska między uszami. Płytki stop. Długość kufy od stopu do czubka nosa około 4 cm. Nozdrza czarne, dobrze rozwinięte, bez niedopigmentowanych plam. Kufa zwężająca się. Wargi dobrze rozwinięte, ale nie obwisłe. Twarzoczaszka dobrze wypełniona pod oczami. Niepożądana jakakolwiek tendencja do wąskiej kufy (bekasi pysk). Oczy: duże, ciemne, okrągłe lecz nie wyłupiaste, szeroko rozstawione. Uszy: długie, wysoko osadzone, mocno opiórowane. Pysk: szczęka i żuchwa mocne z doskonałym zgryzem nożycowym tj. górne zęby ściśle zachodzące na dolne, ustawione prostopadle do szczęki i żuchwy. Szyja: umiarkowanej długości, nieco łukowata. Kończyny przednie: umiarkowanie rozwinięta klatka piersiowa, dobrze kątowane łopatki, kończyny proste z umiarkowanym kośćcem. Kończyny tylne: nogi o umiarkowanie mocnym kośćcu, dobrze kątowany staw kolanowy – bez tendencji do postawy krowiej lub sierpowatego postawienia kończyn. Łapy: zwarte, wysklepione i mocno owłosione. Ogon: długość ogona w proporcji do ciała, dobrze osadzony, noszony wesoło lecz nigdy zbytnio powyżej linii grzbietu. Tułów: krótki, zwarty, dobrze ożebrowany. Grzbiet prosty. Ruch: swobodny, elegancki z mocną akcją kończyn tylnych. Kończyny przednie oglądane z przodu i z tyłu poruszają się równolegle.

Szata i umaszczenie thumb|250px|Cavalier tricolor - umaszczenie głowy. Szata jest długa i jedwabista, zupełnie bez loków. Lekka falistość dopuszczalna. Obfite pióra. Zupełnie nie trymowana. Uznane umaszczenia: 1. Blenheim: głęboki kasztanowo-rudy kolor łat równomiernie rozmieszczonych na perłowobiałym tle. Znaczenia na głowie symetryczne z miejscem między uszami na wysoko cenioną plamę (znaczenie) w kształcie rombu (jest to charakterystyczna cecha rasy).

2. Tricolor (trójkolorowe): czarne i białe łaty równo rozmieszczone z podpalanymi znaczeniami nad oczami, na policzkach, wewnątrz uszu, na wewnętrznej stronie kończyn i spodzie ogona. Jakiekolwiek inne kolory lub rozkład barw w najwyższym stopniu niepożądane.

3. Black and tan (czarne podpalane): kruczoczarne tło z podpalaniem nad oczami, na policzkach, wewnątrz uszu, na klatce piersiowej i pod spodem ogona. Podpalanie powinno być w żywym odcieniu. Białe znaczenia niepożądane.

4. Ruby (rubinowy): jednolity kolor głęboko czerwony. Białe znaczenia niepożądane.

Zachowanie i charakter mały Żywy i wesoły, pełen wdzięku, lubiący zabawę, przywiązany do członków rodziny, pozbawiony lęku i agresji, przyjacielski. Wykazuje się zachowaniami prospołecznymi wobec psów oraz innych zwierząt domowych. Cavaliery to psy uległe, potrzebują odpowiedniej dawki ruchu.

Użytkowość Współcześnie cavalier king charles spaniel jest hodowany w celach reprezentacyjnych. Wykorzystuje się także go w terapii chorych. Nadaje się do psich sportów tj. mini agility. Dawniej używany do polowań. Teraz jest psem głównie do towarzystwa.

Zdrowie i pielęgnacja Cavaliery cierpią na wiele chorób dziedzicznych, między innymi:

dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, dystrofia mięśniowa, zapaść wysiłkowa.

Ponadto psy tej rasy wykazują predyspozycje do chorób takich jak:

dystrofia siatkówki i rogówki, małoocze, zaćma, atopowe zapalenie skóry, torbiele łojowe, przewlekłe zapalenie trzustki, zapalenie płuc, zwyrodnienie zastawki mitralnej serca, choroba zakrzepowo-zatorowa serca, cukrzyca, choroba Cushinga.

Częstą chorobą genetyczną, na którą cierpią cavaliery, jest też jamistość rdzenia. Pojawia się wtedy, gdy rozmiar czaszki zwierzęcia jest zbyt mały, by pomieścić mózg. Objawy powodowane przez zalegający w tzw. jamach płyn mózgowo-rdzeniowy to silny ból, osłabienie łap, niewłaściwe ułożenie głowy lub brak koordynacji ruchowej.

Regularnie należy kontrolować stan wrażliwych oczu i uszu. Wymaga częstego czesania. Sierści się nie podcina.

W lutym 2022 roku Sąd Okręgowy w Oslo zakazał hodowli psów ras brachycefalicznych – w tym cavalier king charles spanieli – ponieważ narusza ona ustawę o dobrostanie zwierząt, przyczyniając się do ich problemów zdrowotnych.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Open Directory – Recreation: Pets: Dogs: Breeds: Toy Group: Cavalier King Charles Spaniel

Kategoria:Rasy psów Kategoria:Psy ozdobne i do towarzystwa Kategoria:Spaniele