Nerecznica Villara (Dryopteris villarii (Bellardi) Woyn. ex Schinz & Thell.) – gatunek rośliny należący do rodziny nerecznicowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w górach środkowej i południowej Europy (Alpy, Jura, Apeniny, Góry Dynarskie). W Polsce znajdowało się jedno tylko i jedyne w całych Karpatach oderwane stanowisko, oddalone o ponad 500 km od głównego zasięgu. Znajdowało się w Tatrach, w Wielkiej Świstówce, na wysokości 1360 m n.p.m. Zostało odkryte w 1986 r. przez Halinę Piękoś-Mirkową i Zbigniewa Mirka. W 1997 r. stanowisko uległo zniszczeniu w sposób naturalny, w wyniku ulewnych opadów. W latach 2020 i 2021 poszukiwania nerecznicy Villara w Wielkiej Świstówce prowadził pterydolog Dariusz Tlała ze współpracownikami, jednak bezskutecznie.
Morfologia mały|left|Grzbietowa strona liścia; widoczne ogruczolenie mały|lewo|Brzuszna strona liścia z sori Pokrój Paproć do 50 cm wysokości. Liście Ogonek krótszy od blaszki, ogruczolony. Blaszka wąskolancetowata, 2-3 krotnie pierzasta, matowa, szarozielona, gęsto pokryta żółtawymi włoskami gruczołowatymi.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Gatunek wysokogórski (oreofit). Występuje na wapiennych piargach. Zarodnie dojrzewają w sierpniu i wrześniu. Liczba chromosomów 2n=82.
Zagrożenia i ochrona Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków wymarłych i zaginionych na stanowiskach naturalnych (kategoria zagrożenia EW). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię REW (wymarły w stanie dzikim na obszarze Polski). Znajduje się także w Polskiej czerwonej księdze roślin w kategorii EW.
Przypisy
Kategoria:Nerecznicowate