Adam Meller ps. „Conrad”W publikacjach „Monitora Polskiego” informującego o odznaczeniach był wymieniany jako „Adam Meller-Conrad” (1951), „Conrad Adam Meller” (1954), „Adam Meller Conrad” (1955). (ur. 29 października 1910 w Żmigrodzie, zm. 29 stycznia 2000) – polski dyplomata i działacz komunistyczny, członek Komitetu Partyjnego PZPR w MSZ w 1949 roku, członek Komitetu POP PZPR przy MSZ w latach 1949–1953Paweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 1 (27) 2016, s. 300..
mały|Grobowiec Mellerów na cmentarzu Powązkowskim Życiorys Urodził się 29 października 1910 w ŻmigrodzieSprawy międzynarodowe, Tom 51, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 1998.. Pochodził z rodziny żydowskiej. Był synem Stanisława, bratem Huberta. Działał w Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy, Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był funkcjonariuszem aparatu partyjnego Komunistycznej Partii Polski. Przed II wojną światową został przerzucony przez Komintern z Ustrzyk Dolnych do Francji, gdzie organizował dostawy broni dla Brygad Międzynarodowych, walczących w hiszpańskiej wojnie domowej. W 1940 zaciągnął się do armii francuskiej (Kampania francuska 1940). Po klęsce Francji trafił do Résistance jako „Conrad”. Po wojnie pozostał we Francji, gdzie w czerwcu 1945 objął stanowisko intendenta Polskiej Misji Wojskowej w Paryżu.
Po powrocie do Polski w 1947, służył w Informacji Wojskowej. W latach 1957–1965 był przedstawicielem PRL przy ONZ w Genewie. Następnie pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako dyrektor Departamentu II (obejmował Chiny, Wietnam, Komisję Rozejmową w Korei). W następstwie wydarzeń marca 1968 wysłany na wcześniejszą emeryturę 22 kwietnia 1968.
Nazwisko Adama Mellera-Conrada pojawiło się na liście Wildsteina, upublicznionej na początku 2005.
Zmarł 29 stycznia 2000. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 210-4-4).
Był ojcem Stefana Mellera (dyplomaty) i dziadkiem Marcina Mellera (dziennikarza).
Odznaczenia i ordery Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1951). Złoty Krzyż Zasługi – dwukrotnie (po raz drugi w 1954). Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Grzegorz Rzeczkowski, Jakub Kumoch, Mellera dziwna kariera, „Przekrój”, 4/2006
Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Funkcjonariusze organów bezpieczeństwa Polski Ludowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Żmigrodzie Kategoria:Ludzie związani z Ustrzykami Dolnymi Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski Ludowej Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych (Polska Ludowa) Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 2000