Pełne zatrudnienie – poziom zatrudnienia, w którym wielkość podaży pracy i popytu na pracę są sobie równe przy określonej stawce płacy.
Opis Pełne zatrudnienie występuje wówczas, gdy każdy chcący podjąć pracę po rynkowej stawce płacy może to zrobić. Nie oznacza ono jednak braku bezrobocia, gdyż niektóre osoby nie chcą podejmować pracy lub są w trakcie jej zmiany (bezrobocie frykcyjne).
Za cel polityki pełnego zatrudnienia uważa się dążenie do osiągnięcia stopy bezrobocia równej 4,5–5% poszukujących pracy w stosunku do ogółu zatrudnionych (na początku lat 60. za taką granicę przyjmowano stopę bezrobocia równą 4%).
Polityka pełnego zatrudnienia zastosowana w krajach realnego socjalizmu doprowadziła do powstania przerostów zatrudnienia. Jest to forma bezrobocia ukrytego.
W Polsce Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej nakłada na władze publiczne obowiązek prowadzenia polityki zmierzającej do pełnego, produktywnego zatrudnienia (art. 65 ust. 5).
Przypisy
Bibliografia J. Bednarz: Miraż pełnego zatrudnienia.
Bolesław Winiarski: Polityka gospodarcza. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999
Kategoria:Praca Kategoria:Polityka gospodarcza