Kryteria zaliczania przedsiębiorstwa do klasy małych i średnich przedsiębiorstw Przy zaliczaniu przedsiębiorstwa do odpowiedniej klasy brana jest pod uwagę liczba osób pracująca w nim. Czasami liczą się także wielkość rocznych obrotów, zależnie od rodzaju działalności.
Według statystyk OECD, definiujemy przedsiębiorstwa na podstawie zatrudnienia w następujący sposób: bardzo małe – od 1 do 19 pracowników małe – od 20 do 99 pracowników średnie – od 100 do 499 pracowników duże – ponad 500 pracowników
Sposoby wspierania rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw Można podzielić na finansowe i niefinansowe
Finansowe:
Kredyty preferencyjne. Przyznawane zwykle przez administracje na lepszych warunkach niż na rynku kredowym. Zwykle posiadają niższe oprocentowanie lub wymagane jest niższe zabezpieczenie. W wielu krajach banki traktują takie formy pomocy przedsiębiorstwom bardzo poważnie, gdyż stanowią one atrakcyjną niszę. Kredyty podatkowe. Udzielanie kredytu na poczet spłaty podatków – w praktyce odsunięcie ich na później. Atrakcyjne dla władz publicznych, które traktują tę formę jak inwestycję. Przyznawane w momencie skumulowania się wielu kosztów, zwykle na początku działalności. Później, po uzyskaniu płynności finansowej kredyt jest spłacany, zwiększone przychody są źródłem zwiększonych przychodów podatkowych oraz podatków od wynagrodzeń podatników. Gwarancje kredytowe. Administracja państwowa lub agencje rozwoju regionalnego udzielają gwarancji na kredyt w momencie, gdy początkujący ma kłopoty z zaciągnięciem kredytu. Bank niechętnie może udzielać kredytów początkującym przedsiębiorcom, ponieważ mogą nie posiadać wystarczającego majątku na zabezpieczenie. Przyspieszona amortyzacja. Pozwala na początku działalności firmy na zmniejszenie obciążeń podatkowych i odłożenie ich na później poprzez zwiększanie odpisów amortyzacyjnych.
Niefinansowe: Szkolenia Doradztwo Inkubatory przedsiębiorczości. Pomagają początkującym przedsiębiorstwom prowadzić księgowość, korespondencję, marketing, znalezienie lokalu. Po pewnym czasie, po nabraniu samodzielności, firma opuszcza inkubator i usamodzielnia się. Często jednostki w inkubatorach otrzymują wsparcie od różnych uczelni wyższych, które wspierają w ten sposób swoich absolwentów. Parki przedsiębiorczości. Są to tereny, na których powstaje infrastruktura oraz standardowe budynki gotowe do zajęcia przez przedsiębiorstwa.
Bibliografia
Polityka Gospodarcza pod redakcją Henryka Ćwiklińskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1997, .
Kategoria:Gospodarka