mały|Grób Tadeusza Orłowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Tadeusz Orłowski (ur. 13 września w Kazaniu, zm. 30 lipca 2008 w Warszawie) – polski wspinacz, pionier polskiej transplantologii, internista, nefrolog, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Syn Witolda Eugeniusza, lekarza internisty, bratanek Zenona lekarza, balneologa. Był uczniem I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Po maturze zapisał się zgodnie z tradycją rodzinną na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom lekarza otrzymał w 1943 na tymże Wydziale tajnego Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1945–48 był starszym asystentem, następnie 1948–52 adiunktem, 1952–62 docentem i od 1962 został profesorem zwyczajnym Akademii Medycznej w Warszawie, członkiem Prezydium PAN w latach 1969–1980, 1984–1989. W 1966 wraz z Janem Nielubowiczem dokonał pierwszego udanego przeszczepienia nerki od zmarłego dawcy.
Po raz pierwszy poszedł w Tatry w 1936 roku, po maturze. Po raz ostatni − w 1980 roku. Wytyczył liczne nowe drogi w Tatrach, przełomowe dla rozwoju taternictwa; w szczególności pierwsze przejście Żlebu Drège'a, komina Świerza i północno-zachodniej ściany Galerii Gankowej. To ostatnie przejście było uznawane za najtrudniejszą drogę okresu międzywojennego w Tatrach. W sierpniu 1945 r. wspinając się na Zadni Gerlach razem z Danutą Schiele odkrył wrak samolotu Li-2, który rozbił się pod szczytem rok wcześniej. Przeszedł drogi wspinaczkowe w Alpach i górach Wietnamu. Pełnił funkcję redaktora czasopisma „Taternik” od 1940 do 1945. Był pełniącym obowiązki prezesa Klubu Wysokogórskiego od 1957 do 1958Opis wypraw w Tatry.
Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Odznaczenia i wyróżnienia 28 października 1955 będąc pracownikiem Szpitala Polskiego Czerwonego Krzyża w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchwałą Rady Państwa został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za ofiarną pracę w służbie zdrowia. 19 września 1997 postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego w uznaniu wybitnych zasług w działalności naukowej oraz za osiągnięcia w pracy na rzecz ochrony zdrowia został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Warszawski Krzyż Powstańczy Doktor honoris causa Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (1999) Doktor honoris causa Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego Nagroda im. Brajana Chlebowskiego (27 stycznia 2006 za pionierski, udany przeszczep nerki w 1966)
Przypisy
Linki zewnętrzne Wywiad z profesorem
Kategoria:Ludzie związani z Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Doktorzy honoris causa Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Kazaniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Polscy nefrolodzy Kategoria:Polscy interniści Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Laureaci Medalu im. Mikołaja Kopernika Polskiej Akademii Nauk