Domenico Alaleona (ur. 16 listopada 1881 w Montegiorgio, zm. 28 grudnia 1928 tamże) – włoski kompozytor, muzykolog.
Życiorys Studiował w Akademii Muzycznej św. Cecylii w Rzymie grę na fortepianie pod kierunkiem Alessandra Bustiniego i Giovanniego Sgambatiego, grę organową u Remigia Renziego oraz kompozycję w klasie Cesarego De Sanctisa. Dyplom uzyskał w 1912 i objął katedrę estetyki i historii muzyki na tej uczelni.
Równocześnie studiował muzykologię na Uniwersytecie Rzymskim, gdzie w 1907 przedstawił doktorską dysertację monograficzną na temat historii oratorium we Włoszech Studi su la storia dell oratorio musicale in Italia (Turin, 1908). W 1911 ogłosił pracę L'armonia modernissima: le tonalità neutre e l'arte di stupore (Turyn, 1911) na temat teorii modernizmu muzycznego oraz I moderni orizzonti della tecnica musicale: teoria della divisione dell'ottava in parti uguali (Turyn, 1911) dotyczącą współczesnej harmonii, zwłaszcza podziału oktawy na pięć równych części (indonezyjska pentatonika slendro). Ten techniczny zabieg kompozytorski zastosował w swoim najbardziej ambitnym utworze – operze Mirra, będącej jednak kompozycją eklektyczną i nierównomierną.
Jako dyrygent specjalizował się w muzyce chóralnej. W 1907–1911 wykładał chóralistykę w Instituto Nazionale di Musica w Rzymie. W 1926 roku założył Madrigalisti Romani, prowadził też Choral Società Guido Monaco z Livorno. Był również krytykiem muzycznym oraz działał w kierunku poprawy włoskiej edukacji muzycznej.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Opery Mirra, opera, libretto wg Vittoria Alfieriego, (1913, wyst.: Rzym 1920)
Utwory instrumentalne I Sinfonietta italiana „mondana” (4 Canzoni italiane), op. 37, na fortepian, (1910; późniejsza orkiestracja: na instrumenty smyczkowe, instrumenty dęte i harfę) 2 canzoni italiane, op.15, na instrumenty smyczkowe, harfę, wiolonczelę i kotły, (1917) II Sinfonietta italiana „spirituale” (4 laudi italiane), op. 38, na instrumenty smyczkowe, flety i trąbkę, (po 1910) 6 canzoni italiane, op. 3, na kwartet smyczkowy, (1922) La città fiorita, op. 12, (1918) 5 Impronte (Stigmata)
Utwory wokalne Attollito portas, op.4, na głosy solowe, chór i orkiestrę, (1906) Il cantico di Frate Sole di S. Francesco D’Assisi na chór i organy, (1926, orkiestracja w 1928) Messa da requiem na 4 głosy i organy, (1927)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Muzycy związani z Rzymem Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej św. Cecylii w Rzymie Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1928