Sir Charles Hubert Hastings Parry (ur. 27 lutego 1848 w Bournemouth, zm. 7 października 1918 w Rustington) – brytyjski kompozytor i pedagog muzyczny.
Życiorys Pochodził z zamożnej i wpływowej rodziny. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Twyford, jednocześnie pobierał lekcje gry na fortepianie i organach. Następnie uczył się gry na fortepianie oraz harmonii i kontrapunktu u Edwarda Brinda, organisty kościoła w Highnam. Uczęszczał do Eton College (1860–1867), po czym ukończył studia prawnicze i historyczne w Exeter College na Uniwersytecie Oksfordzkim (1867–1870). Jednocześnie dokształcał się muzycznie pod kierunkiem Henry’ego Hugh Piersona w Stuttgarcie oraz Williama Sterndale Bennetta, George’a Macfarrena i Edwarda Dannreuthera w Londynie. Po ukończeniu studiów początkowo pracował w towarzystwie ubezpieczeniowym w Londynie, w 1877 roku zrezygnował jednak z kariery urzędniczej i poświęcił się działalności muzycznej. Został zaangażowany przez George’a Grove’a jako zastępca redaktora naczelnego Dictionary of Music and Musicians, do którego pisał również hasła. Od 1883 roku wykładał w londyńskim Royal College of Music, w 1894 roku został wybrany na stanowisko rektora tej uczelni. W latach 1900–1908 wykładał również na Uniwersytecie Oksfordzkim.
Od 1883 roku był kierownikiem chóru uczelnianego na Uniwersytecie Oksfordzkim. Otrzymał doktoraty honoris causa uniwersytetów w Cambridge (1883), Oksfordzie (1884), Dublinie (1891) i Durham (1894). W 1898 roku otrzymał tytuł szlachecki, a w 1902 roku tytuł baroneta. W 1905 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego.
Twórczość Jako artysta pozostawał pod wpływem idiomu romantycznego, nawiązywał do twórczości Felixa Mendelssohna, Roberta Schumanna i Johannesa Brahmsa, podziwiał Richarda Wagnera. Wiele ze swoich utworów tworzył na zamówienia społeczne i państwowe. W swoich kompozycjach wokalnych czerpał z tradycji dawnej muzyki angielskiej, sięgał też do rodzimej poezji (William Shakespeare, Percy Bysshe Shelley, William Blake). Posiadał szerokie zainteresowania pozamuzyczne, inspirował się koncepcjami artystycznymi Johna Ruskina, darwinizmem i teoriami Herberta Spencera, głosił poglądy liberalne.
Anthem Parry’ego Jerusalem, napisany do słów wiersza Williama Blake’a w 1916 roku, stał się popularną angielską pieśnią patriotyczną.
Prace (na podstawie materiałów źródłowych) Studies of the Great Composers (Londyn 1887) The Art of Music (Londyn 1893; wyd. poszerz. pt. The Evolution of the Art of Music 1896) Summary of the History and Development of Medieval and Modern European Music (Londyn 1893; 2. wyd. 1904) Johann Sebastian Bach (Londyn 1910) Style in Musical Art (Londyn 1911)
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Hubert Parry – nuty w bibliotece Polona
Kategoria:Brytyjscy kompozytorzy Kategoria:Brytyjscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bournemouth Kategoria:Absolwenci Eton College Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Royal College of Music Kategoria:Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktoriańskim