Entropia swobodna – w termodynamice, potencjał w skali entropijnej, analogiczny do energii swobodnej. Znana także jako potencjał (funkcja) Massieu, Plancka lub Massieu-Plancka, lub (rzadziej) jako swobodna informacja. W mechanice statystycznej, swobodną entropię przedstawia się jako logarytm z sumy statystycznej. W matematyce jest uogólnieniem entropii zdefiniowanej przy użyciu prawdopodobieństwa swobodnego.
Entropia swobodna wynika z przekształcenia Legendre’a entropii. Poszczególne potencjały odpowiadają różnym ograniczeniom nałożonym na system. Najbardziej znanymi przykładami swobodnej entropii są: Nazwa Funkcja Alt. fun. Zmienne naturalne Entropia Potencjał Massieu(entropia swobodna Helmholtza) Potencjał Plancka(entropia swobodna Gibbsa)
– entropia, – potencjał Massieu, – potencjał Plancka, – energia wewnętrzna, – temperatura, – ciśnienie, – objętość, – energia swobodna Helmholtza, – entalpia swobodna Gibbsa, – liczba cząstek lub liczba moli -tej substancji, – potencjał chemiczny -tej substancji, – całkowita liczba substancji, – -ta substancja.
Należy zwrócić uwagę, że użycie pojedynczo nazwisk „Massieu” i „Planck” w odniesieniu do potencjału Massieu-Plancka tworzy pewną niejasność i dwuznaczność. W szczególności Potencjał Plancka ma alternatywne znaczenia. W większości standardowych notacji, potencjał entropijny oznaczony jest przez znak stosowany zarówno przez Plancka, jak i Schroedingera. (Gibbs używał dla oznaczenia energii swobodnej). Entropia swobodna została wprowadzona przez Massieu w 1869 roku, przed energią swobodną Gibbsa (1875).
Zobacz też potencjały termodynamiczne Negentropia
Kategoria:Wielkości termodynamiczne