thumb|250px|right|Królestwo Polskie, mapa, Londyn 1831 Województwo mazowieckie, województwo Królestwa Polskiego istniejące w latach 1816–1837 (oraz 1863) ze stolicą w Warszawie, utworzono głównie z obszaru zniesionego departamentu warszawskiego oraz trzech powiatów departamentu bydgoskiego.
Ukazem Mikołaja I z 23 lutego/7 marca 1837 r. zostało przemianowane na gubernię mazowiecką.
Województwo dzieliło się na 7 obwodów i 15 powiatów: obwód gostyniński (z siedzibą w Kutnie) powiat gostyniński powiat orłowski (z siedzibą w Kutnie) obwód kujawski (z siedzibą we Włocławku) – jedyny obwód utworzony z terenów byłego departamentu bydgoskiego powiat brzeski powiat kowalski powiat radziejowski (bez PodgórzaWłączonego do rejencji kwidzyńskiej w Prusach Zachodnich) obwód łęczycki powiat łęczycki powiat zgierski obwód rawski powiat brzeziński powiat rawski obwód sochaczewski (z siedzibą w Łowiczu) powiat sochaczewski obwód stanisławowski (z siedzibą w Mińsku MazowieckimUstawa z 16 stycznia 1816 roku ustanawiała siedzibę obwodu w Stanisławowie, 7 lipca siedzibę przeniesiono do Mińska (ustawa). (7.02.2008)Historia powiatu mińskiego. (6.02.2008)) powiat siennicki powiat stanisławowski obwód warszawski powiat błoński powiat czerski powiat warszawski
W czasie powstania styczniowego Rząd Narodowy dnia 28 marca 1863 r. ogłosił Regulamin władz administracyjnych w byłym Królestwie Kongresowym. Według regulaminu zniesiono podział administracyjny na gubernie, a zamiast tego byłe Królestwo Kongresowe podzielono na osiem województw w granicach z 1816 r. Na części terenów guberni warszawskiej przywrócono województwo mazowieckie w granicach z 1816 r.
Zobacz też kalisko-mazowiecki okręg przemysłowy podział administracyjny Królestwa Polskiego podział administracyjny Księstwa Warszawskiego
Przypisy
Bibliografia
! Kategoria:Ziemia łęczycko-sieradzka