Ludwik de Bourbon (ur. 1604 w Paryżu, zm. 1641 w Marfée) – jedyny syn Karola de Bourbon, hrabiego Soissons i jego żony – Anny di Montafia. Ludwik był kuzynem króla Francji – Ludwika XIII i bratem ciotecznym Henryka II, księcia de Condé.
Urodził się w Paryżu. W 1612 został mianowany zarządcą Delfinatu (po śmierci swojego ojca, który był poprzedni zarządcą). W 1631 został jeszcze mianowany zarządcą prowincji Szampanii.
Ludwik razem ze swoim kuzynem – Gastonem, księciem Orleanu (młodszym bratem Ludwika XIII) i hrabią de Montrésor, uknuł spisek, który miał na celu zabicie kardynała Richelieu. Spisek ten w 1636 nie powiódł się.
Ludwik schronił się w Sedanie razem z księciem de Bouillon (księciem-zarządcą Sedanu) i tam znowu spiskowali przeciwko Richelieu. Książę de Bouillon uzyskał nawet wojskowe wsparcie z Hiszpanii. W odpowiedzi francuska królewska armia pod dowództwem marszałka de Châtillon została wysłana do Sedanu, ale do samego miasta nie doszła. 6 lipca 1641 marszałek wydał spiskowcom bitwę pod Marfée (niedaleko Sedanu). Ludwik został zabity w czasie bitwy.
Ponieważ Ludwik nie był żonaty i zmarł bezdzietnie, jego tytuły przeszły na jego młodszą siostrę – Marię Bourbon-Soissons, żonę Tomasza de Savoie-Carignan.
Kategoria:Hrabiowie Królestwa Francji Kategoria:Książęta krwi królewskiej Królestwa Francji Kategoria:Ród Bourbon-Condé Kategoria:Urodzeni w 1604 Kategoria:Zmarli w 1641 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu