Magonidzi – wpływowy ród punicki w starożytnej Kartaginie.
Pierwszym znanym przedstawicielem rodu był żyjący w VI wieku p.n.e. Magon I. W kolejnych pokoleniach potomkowie Magona sprawowali rządy jako królowie KartaginyW historiografii nie ma pełnej zgody, czy Kartagina na pewno miała królów, czy też od początku rządzili w niej sufeci.. Kolejnymi z Magonidów byli: Hazdrubal Magonida – syn lub wnuk Magona, Hamilkar Magonida – poległ w bitwie pod Himerą (480 p.n.e.), Hannon, utożsamiany z dowódcą wyprawy morskiej o tym imieniu, Giskon – zmarł na wygnaniu w Selinuncie, Hannibal Magonida – dowódca w walkach z Syrakuzami, Himilkon Magonida – dowódca w walkach z Syrakuzami, popełnił samobójstwo w 396 p.n.e.
Po śmierci Himilkona w 396 p.n.e. kartagińscy możni wykorzystali okazję do odebrania królom dotychczasowych uprawnień – odtąd władza nie była już dziedziczona przez Magonidów, zaś dowództwo nad armią przeszło w kompetencje wybieralnych strategów. Wtedy też powstał Trybunał Stu Czterech mający cementować w państwie kartagińskim rządy arystokracji.
Genealogia
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kartagińczycy