thumb|right|Jeździec Jazdy Kaliskiej 1 Pułk Jazdy Kaliskiej – pułk jazdy polskiej doby powstania listopadowego, sformowany w województwie kaliskim.
Sformowany z ochotników 4 grudnia 1830. W miejscowościach: Warta, Uniejów, Sieradz i Konin tworzono poszczególne szwadronyLance do boju s. 100-103. W połowie miesiąca pułk liczył 92 oficerów oraz 523 podoficerów i żołnierzy. W końcu grudnia 1830 żołnierze pułku uzbrojeni byli w pałasze, lancę i parę pistoletów.
31 stycznia 1831 pułk stanął w Warszawie. Przydzielony został do dywizji gen. Jankowskiego i pełnił służbę patrolową nad Bugiem i Narwią. Liczył wówczas 702 ludzi i 724 konie.
Pułk otrzymał 4 krzyże złote i 3 srebrne.
Dowódcy pułku płk Mamert Dłuski, ppłk Lucjan Borkowski (3 kwietnia), mjr Kacper Korytkowski (6 maja), mjr Kazimierz Słotwiński (ppłk od 4 lipca, dowódca oddzielnego dywizjonu).
Obsada personalna dowódca I dywizjonu - płk Franciszek Gajewski dowódca 2 szwadronu - kpt. Dąbrowski dowódca II dywizjonu - ppłk Korycki dowódca 4 szwadronu - kpt. Słotwiński
Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.
Bitwy i potyczki: Kawęczyn (19 lutego 1831), Czarna (1 kwietnia 1831), Parysów (9 kwietnia 1831), Szczepankowo (19 maja 1831), Wilno (19 czerwca 1831), Drohiczyn (22 lipca 1831), Leśna (27 lipca 1831), Przytyk (11 sierpnia 1831), Piotrków (2 września 1831) Kalisz (6 września 1831).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kawaleria powstania listopadowego Kategoria:Polskie jednostki kawalerii utworzone w 1830 Kategoria:Polskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1831 Kategoria:Pułki jazdy Królestwa Kongresowego Kategoria:Województwo kaliskie (Królestwo Polskie) Kategoria:Wojsko Polskie w Kaliszu