thumb|Towarzysz husarski. Zaciąg towarzyski – system werbunku, stosowany w Polsce w wojskach narodowego autoramentu.
Charakterystyka Tradycja zaciągu towarzyskiego w Polsce sięgała XV wieku. Polegał na wystawieniu listu przypowiedniego dla rotmistrza, który sam dobierał sobie żołnierzy (towarzyszy), z reguły należących do stanu szlacheckiego. Każdy z towarzyszy miał obowiązek wystawienia pocztu, złożonego z kilku-kilkunastu koni i żołnierzy (pocztowych) oraz sług.
Żołd wypłacano „ćwierciami”, czyli kwartalnie, tylko towarzyszom, oni natomiast regulowali swoje zobowiązania wobec pocztu.
Formacje zaciągane towarzysko Husaria Pancerni Jazda kozacka Petyhorcy Jazda tatarska Jazda wołoska Piechota węgierska Piechota polsko-węgierska Piechota polska
Zobacz też Zaciąg bębnowy Poczet Wojsko najemne
Przypisy
Bibliografia Jan Wimmer Wojsko polskie w drugiej połowie XVII wieku, wyd. MON, Warszawa 1965, s. 25-26
Polskie tradycje wojskowe, red. J. Sikorski, Warszawa, 1990, s. 191-199 Krystyna Bockenheim Dworek, kontusz, karabela Wydawnictwo Dolnoslaskie, Wrocław 2002 Lew Kaltenbergh Kopczyk zacny chwały żołnierskiej w dawnej legendzie, dokumencie, porzekadle, opowieści, przekazie, gadce i pamiętniku Wyd. MON, Warszawa 1966
Kategoria:Wojsko I Rzeczypospolitej