prawo|250px 250px|prawo prawo|250px 13 Kołobrzeski batalion saperów (13 bsap) – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego.

Sformowany w Dawidówce koło Żytomierza na podstawie rozkazu dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR nr 0130 z 5 lipca 1944 jako jednostka 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty.

Przysięgę żołnierze batalionu złożyli w rejonie Przemyśla 18 października 1944.

Obsada personalna Dowódcy batalionu mjr dypl. Adolf Lewkowicz – 08.1944 – 11.1944 mjr Michał Bogdanów – 11.1944 – 11.1945 por. Mikołaj Radionow – 11.1945 – 02.1946 kpt. Henryk Jarosz – 03.1946 – 03.1947 kpt Bolesław Kłak – 03.1947 – 04.1948 mjr Tadeusz Smażewski – 04.1948 – 11.1951 mjr Zenon Sawicz – 11.1951 – 03.1953 kpt. Edward Tyli – 03.1953 – 11.1955 kpt. Mieczysław Męczyński –11.1955 – 10.1961 ppłk Lesław Data – 10.1961 – 03.1968 ppłk Ryszard Krąg – 04.1968 – 12.1973 ppłk Eugeniusz Pacholarz – 03.1968 – 04.1968, 12.1973 – 12.1978 ppłk Jerzy Maruszak – 12.1978 – 04.1987 ppłk dypl. Henryk Wolski – 04.1987 – 01.1989

Struktura organizacyjna Etat 04/506 dowództwo i sztab 3 x kompanie saperów 3 x pluton saperów drużyna zaopatrzenia kwatermistrzostwo magazyn techniczny drużyna gospodarcza

Razem w batalionie było: 254 żołnierzy, w tym oficerów – 33, podoficerów – 44, szeregowych – 177.

sprzęt: samochody – 3 łodzie MN – 1

Batalion w okresie pokoju Po wojnie na terenie kraju rozminowywał tereny woj. krakowskiego w powiatach: Wadowice, Bielsko i Żywiec,oraz woj. rzeszowskiego i kieleckiego. Rozminowywał również Przełęcz Dukielską. W woj. rzeszowskim i krakowskim w akcjach przeciwlodowych ochraniał mosty na rz. Wisłoka. Likwidował skutki huraganu w woj. rzeszowskim. Budował też mosty i wykonywał prace melioracyjne w powiecie radomskim, uczestniczył w renowacji kopców Krakusa, Wandy i Kościuszki w Krakowie. W miejscowości Ropczyce pomagał przy budowie stadionu sportowego. Za zasługi w działaniach wojennych otrzymał krzyż Krzyż Srebrny Virtuti Militari rozkazem Naczelnego Dowódcy WP nr 105 z 4 kwietnia 1946. W okresie pokojowym otrzymał odznaki: „Za zasługi w Zwalczaniu Powodzi”, „Zasłużony Honorowy Dawca Krwi” i „Polskiego Czerwonego Krzyża” III stopnia

W marcu 1946 dyslokowano batalion z Oświęcimia do Krakowa. W 1948 batalion otrzymał sztandar wojskowy ufundowany przez mieszkańców Krakowa. We wrześniu 1948 dyslokowano go z Krakowa do Dębicy. (JW 2467).

Rozkazem MON Nr 0025/Org. z 2 kwietnia 1957 batalion został włączony w skład 9 Dywizji Piechoty.

W 1989 batalion zostaje przekształcony w 13 Ośrodek Szkolenia Specjalistów Wojsk Inżynieryjnych. Z dniem 1 maja 1995 13 OSSWInż został przeformowany w 3 pułk saperów.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Bataliony saperów ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Jednostki o nazwie wyróżniającej Kołobrzeska Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Virtuti Militari Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone odznaką „Za zasługi w zwalczaniu powodzi” Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Krakowie Kategoria:Oddziały 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty Kategoria:Oddziały polskie biorące udział w walkach o przełamanie Wału Pomorskiego Kategoria:Oddziały 9 Dywizji Zmechanizowanej Kategoria:Polskie bataliony saperów na froncie wschodnim Kategoria:Polskie bataliony saperów Kategoria:Wojsko w Dębicy Kategoria:Polskie jednostki saperów utworzone w 1944 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1989 Kategoria:Oddziały polskie biorące udział w bitwie o Kołobrzeg