thumb|right|300px|Kości nadgarstka: A – kość łódeczkowata, B – kość księżycowata, C – kość trójgraniasta, D – kość grochowata, E – kość czworoboczna większa, F – kość czworoboczna mniejsza, G – kość główkowata, H – kość haczykowata right|300px|thumb|Kość łódeczkowata Kość łódeczkowata () – jedna z ośmiu kości nadgarstka człowieka. Położona jest po stronie promieniowej (bocznej), w szeregu bliższym, którego jest największą kością. Swoim kształtem przypomina łódkę, i jak inne kości nadgarstka (z wyjątkiem kości grochowatej) jest nieregularnie sześcienna, ma sześć powierzchni.
Powierzchnie górna i dolna są powierzchniami stawowymi, wypukłymi i gładkimi, pokrytymi chrząstką. Powierzchnia górna łączy się z dalszym końcem kości promieniowej, a powierzchnia dolna z kośćmi czworoboczną mniejszą i czworoboczną większą. Powierzchnia łokciowa łączy się z kością księżycowatą i z kością główkowatą. Powierzchnia promieniowa jest chropowata i wąska, do niej przyczepia się więzadło poboczne promieniowe nadgarstka. Do powierzchni grzbietowej również przyczepiają się więzadła. Na powierzchni dłoniowej znajduje się guzek kości łódeczkowatej (), do którego przyłączają się troczek zginaczy i mięsień odwodziciel krótki kciuka.
Spośród wszystkich kości nadgarstka najczęściej ulega złamaniu.
Nazywana bywa też kością łódkowatą (), choć nazwa ta przynależy do jednej z kości stępu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kości kończyny górnej