266px|right|thumb|Oficer i szeregowy chorągwi grenadierskiej Chorągiew janczarska/węgierska/grenadierska Buławy Polnej Litewskiej – oddział piechoty Armii Wielkiego Księstwa Litewskiego wojska I Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne W okresie istnienia nosiła nazwę chorągwi janczarskiej, węgierskiej lub grenadierskiej
Chorągwie były oddziałami przybocznymi hetmanów Stanowisko w 1751 był to Mińsk.
Sejm roku 1776 ułożył nowy etat wojska, zmieniając znacznie jego strukturę. W 1776 roku liczyła etatowo 80 żołnierzy. Stan faktyczny według „raty marcowej” z 1777 roku wynosił 48 żołnierzy.
Chorągiew miała liczyć 72 żołnierzy. Etat z 1789 roku przewidywał po 73 osoby w chorągwi.
Stanowisko: u boku hetmana polnego litewskiego. Zgodnie z tradycją szefem chorągwi był także każdorazowo hetman polny litewski (stąd nazwa jednostki).
Barwa chorągwi Żołnierze chorągwi janczarskich, później znów przekształconych na węgierskie, nosili strój zbliżony do wzorów tureckich i węgierskich, przy czym kurtki poszczególnych chorągwi różniły się kolorem
Rotmistrzowie Komendantami chorągwi byli: Antoni Tołoczko (1751) Maciej Moraczewski (1775-1777) Jerzy Grzymała (1777-1778) Jan Liebe (1778-1793) Karol Łozowski (1793-)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie piechoty litewskiej Kategoria:Piechota węgierska I Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1717