thumb|Siedzuń dębowy Sparassis Fr. (siedzuń) – rodzaj grzybów z rodziny siedzuniowatych (Sparassidaceae).
Cechy charakterystyczne Pasożyty korzeni i saprotrofy powodujące brunatną zgniliznę drewna. Owocniki gąbczaste, ze zrośniętymi elementami kędzierzawymi, falisto-tasiemkowatymi po obu stronach pokrytymi hymenium, wyrastającymi ze wspólnego trzonu. Wysyp zarodników żółtawokremowy, nieamyloidalny. Zarodniki eliptyczne, gładkie, bez pory rostkowej.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Sparassidaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Sparassis utworzył Elias Fries w 1819 r. Gatunkiem typowym jest Sparassis crispa (Wulfen) Fr. Synonim naukowy Masseeola Kuntze. Polską nazwę podał Henryk Orłoś w 1949 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym należące do tego rodzaju gatunki opisywane były także jako płaskosz, sorokop, siedź, szmaciak, strzępiak.
Gatunki występujące w Polsce: Sparassis brevipes Krombh. 1834 – siedzuń dębowy Sparassis crispa (Wulfen) Fr. 1821 – siedzuń sosnowy Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody.
Przypisy
Kategoria:Siedzuniowate