240px|thumb|Kazimierz Wajda, Stanisław Sielański i Henryk Vogelfänger (1936) Włóczęgi – polski film komediowy z 1939 w reżyserii Michała Waszyńskiego. Film będący kontynuacją filmu Będzie lepiej z 1936 roku.
Treść Produkcja była przedstawiana przez twórców jako „komedia sentymentalna”. Film przedstawia perypetie dwóch lwowskich batiarów – „Szczepka” i „Tońka”, którzy zmuszeni są zaopiekować się osieroconą sąsiadką, 17-letnią Krysią. Sprawę komplikuje pojawienie się babki dziewczyny – oschłej i despotycznej baronowej Dorn, która za wszelką cenę chce przygarnąć wnuczkę. Chroniąc się przed jej pościgiem, dwaj uliczni muzykanci wyjeżdżają ze Lwowa do Warszawy i tam umieszczają swą podopieczną w ekskluzywnej szkole z internatem dla dziewcząt, gdzie Krysia poznaje kuzyna swej koleżanki Wandzi.
W filmie kilkakrotnie są wykonywane piosenki: „Lwów jest jeden na świecie” (popularnie znana jako „Tylko we Lwowie”) – głównie przez duet głównych bohaterów, oraz „Dobranoc, oczka zmruż”.
Obsada Henryk Vogelfänger – Antoni „Tońko” Tytyłyta Kazimierz Wajda – Szczepan „Szczepko” Migacz Stanisława Stępniówna – Krystyna Dorn Stanisława Wysocka – baronowa von Dorn Stanisław Grolicki – Gałecki, dziadek Krysi Helena Grossówna – Wanda Karśnicka, koleżanka Krysi Andrzej Bogucki – inżynier architekt Roman Karśnicki, brat Wandy Zbigniew Rakowiecki – Tadeusz Barski, kuzyn Wandy Karśnickiej Stanisław Sielański – „Niuśko” Helena Sulima – Karolina, zarządzająca domem baronowej Dorn Jerzy Chodecki – adwokat baronowej Dorn Antoni Fertner – detektyw prywatny Zenon Trombka Helena Buczyńska – właścicielka kamienicy zamieszkiwanej przez „Szczepka” i „Tońka” Feliks Chmurkowski – ojciec Wandy Amelia Rotter-Jarnińska – dr Stanisława Kwaśniewska, przełożona w internacie dla dziewcząt Jerzy Bielenia – lokaj w internacie Stanisław Woliński – strażnik w więzieniu Wacław Zdanowicz – służący Romana Karśnickiego Zofia Wilczyńska – pielęgniarka w szpitalu Irena Skwierczyńska – kobieta w oknie przeganiająca „Szczepka” i „Tońka” Jan Bonecki – przodownik Policji Państwowej Stefan Szczuka – przechodzeń na ulicy we Lwowie Helena Zarembina – tańcząca w parze ze „Szczepkiem” na ulicy we Lwowie Zbigniew Ziembiński
Odbiór W recenzji filmu w kwietniu 1939 pozytywną opinię napisał Tadeusz Sobolewski, który wyrażając pochlebne zdanie odnośnie do gry aktorskiej głównych bohaterów jednocześnie skrytykował sposób produkcji filmu, który był kręcony w Warszawie, a Lwów przedstawiano w nim za pomocą makiet i dekoracji, co recenzent uznał za profanację tego miasta.
Pozytywną opinię wystawiono filmowi w dzienniku „Robotnik”, gdzie napisano, że główni bohaterowie na przemian wzruszają i rozśmieszają do łez.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie komedie muzyczne Kategoria:Polskie filmy z 1939 roku Kategoria:Polskie filmy czarno-białe Kategoria:Polskie filmy przedwojenne Kategoria:Filmy kręcone w Warszawie Kategoria:Filmy w reżyserii Michała Waszyńskiego Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Warszawie Kategoria:Filmy, których akcja toczy się we Lwowie Kategoria:Sequele polskich filmów