Spółgłoska drżąca języczkowa – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji tej spółgłoski: modulowany jest strumień powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to spółgłoska ustna prąd powietrza w jamie ustnej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – spółgłoska środkowa tylna część języka dotyka języczka – jest to spółgłoska języczkowa wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna
Warianty Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo: wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [] przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: [] zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce []
Przykłady w języku francuskim: France [] "Francja" (w niektórych dialektach; najczęstsza jest wymowa []) w języku niemieckim: rot [] "czerwony" (w niektórych dialektach; w innych w tym wyrazie występuje [] lub []) w języku portugalskim: carro [] „samochód” (w wariancie europejskim)
Spółgłoska drżąca języczkowa podniesiona W dialektach miast Maastricht i Weert języka limburskiego występuje jako fonem (choć nie kontrastujący z []) głoska drżąca języczkowa, która w odróżnieniu od [] cechuje się podniesieniem miejsca artykulacji [] i zwężeniem przestrzeni między językiem a języczkiem przez co przyjmuje charakter głoski szczelinowej. Głoska jest dźwięczna, ale częściowo traci swoją dźwięczność na końcu sylaby.
Przypisy
drżąca języczkowa