Cyklara gujańska (Cyclarhis gujanensis) – gatunek małego ptaka z rodziny wireonkowatych (Vireonidae). Zamieszkuje krainę neotropikalną. Nie jest zagrożony.

Występowanie Cyklara gujańska żyje w Meksyku, Ameryce Centralnej i Południowej; zasięg na południu sięga po północną Argentynę. Ptak ten zamieszkuje tereny wtórnie zarośnięte, a także skraje lasów tropikalnych oraz subtropikalnych.

Systematyka Zwykle wyróżnia się 22 podgatunki Cyclarhis gujanensis: C. gujanensis septentrionalis A.R. Phillips, 1991 – wschodni Meksyk. C. gujanensis flaviventris Lafresnaye, 1842 – południowo-wschodni Meksyk (z wyjątkiem Jukatanu), Gwatemala i północny Honduras. C. gujanensis yucatanensis Ridgway, 1887 – Jukatan. C. gujanensis insularis Ridgway, 1885 – wyspa Cozumel. C. gujanensis nicaraguae W. Miller & Griscom, 1925 – południowy Meksyk do Nikaragui. C. gujanensis subflavescens Cabanis, 1861 – Kostaryka i zachodnia Panama. C. gujanensis perrygoi Wetmore, 1950 – zachodnio-środkowa Panama. C. gujanensis flavens Wetmore, 1950 – wschodnia Panama. C. gujanensis coibae E. Hartert, 1901 – wyspa Coiba. C. gujanensis cantica Bangs, 1898 – północna i środkowa Kolumbia. C. gujanensis flavipectus P.L. Sclater, 1859 – północno-wschodnia Wenezuela i Trynidad. C. gujanensis parva Chapman, 1917 – północno-wschodnia Kolumbia i północna Wenezuela. C. gujanensis gujanensis (J.F. Gmelin, 1789) – cyklara gujańska – wschodnia Kolumbia i południowa Wenezuela przez region Gujana do północno-wschodniej i środkowej Brazylii oraz wschodniego Peru. C. gujanensis cearensis S.F. Baird, 1866 – wschodnia Brazylia. C. gujanensis ochrocephala Tschudi, 1845 – cyklara ochrogłowa – południowo-wschodnia Brazylia, Urugwaj, Paragwaj i północno-wschodnia Argentyna. C. gujanensis viridis (Vieillot, 1822) – cyklara zielonawa – Paragwaj i północna Argentyna. C. gujanensis virenticeps P.L. Sclater, 1860 – cyklara żółtawa – zachodni Ekwador i północno-zachodnie Peru. C. gujanensis contrerasi Taczanowski, 1879 – południowo-wschodni Ekwador i północne Peru. C. gujanensis saturata J.T. Zimmer, 1925 – środkowe Peru. C. gujanensis pax J. Bond & Meyer de Schauensee, 1942 – wschodnio-środkowa Boliwia. C. gujanensis dorsalis J.T. Zimmer, 1942 – środkowa Boliwia. C. gujanensis tarijae J. Bond & Meyer de Schauensee, 1942 – południowo-wschodnia Boliwia i północno-zachodnia Argentyna.

Morfologia Ubarwienie Cyklara gujańska ma głowę ubarwioną na popielatoszaro z brązowym wierzchem, oczy otoczone żółtą obwódką, grzbiet zielonożółty, natomiast brzuch biały z rdzawym nalotem. Obie płcie są do siebie podobne. Wymiary i masa Długość ciała 14–16 cm; masa ciała 22–35 g (podgatunek flavi­pectus).

Pożywienie Cyklara gujańska odżywia się owadami, pająkami, nasionami oraz owocami. Sporadycznie zjada też drobne kręgowce.

Rozród Samica znosi 2–3 jaja, które są wysiadywane na zmianę przez oboje rodziców przez okres ok. 12 dni.

Status zagrożenia IUCN uznaje cyklarę gujańską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność światowej populacji na 5–50 milionów dorosłych osobników, a jej trend oceniła jako lekko spadkowy.

Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wireonkowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku