Bitwa pod Meung-sur-Loire – starcie zbrojne, które miało miejsce 15 czerwca 1429 roku. Była jedną z szeregu zwycięskich bitew Joanny d’Arc, do jakich doszło po odblokowaniu Orleanu. Kampania, podczas której do niej doszło, była pierwszą większą i zakończoną sukcesem kampanią francuską w czasie wojny stuletniej.
Tło Meung-sur-Loire to niewielkie miasteczko na północnym brzegu Loary w środkowej Francji, nieco na zachód od Orleanu. Przez rzekę na wysokości miasta przebiega most który miał strategiczne znaczenie w końcowym okresie wojny. Meung-sur-Loire zostało kilka lat wcześniej zajęte przez Anglików, jako punkt wyjścia dla planowanej ofensywy na południe Francji. Podczas omawianej bitwy francuskie uderzenie doprowadziło do odebrania mostu i tym samym trwale powstrzymało parcie Anglików ku południowi.
Kampania roku 1429 w Dolinie Loary składała się z następujących akcji zbrojnych: 1. Oblężenie Orleanu 2. Bitwa pod Jargeau 3. Bitwa pod Meung-sur-Loire 4. Bitwa pod Beaugency 5. Bitwa pod Patay
Praktycznie cała Francja na północ od Loary (a wraz z nią mosty na tej rzece) znalazła się pod okupacją angielską przed końcem 1428 roku. W październiku hrabia Salisbury uderzył wprost na Orlean, jedyne miasto, które osłaniało południe Francji. Most w Orleanie został zniszczony pod koniec oblężenia i tym samym Francuzi stracili kontrolę nad wszystkimi przeprawami przez rzekę.
Cztery niewielkie starcia po zdjęciu oblężenia Orleanu – pod Jargeau, Meung-sur-Loire, Beaugency i Patay – doprowadziły do odzyskania kontroli nad ww. przeprawami i pokazały, że francuskie wojska odzyskały wolę walki. Nowe zaciągi oraz dostawy zaopatrzenia przyczyniły się do gotowości tych wojsk do późniejszych uderzeń na Reims i Paryż. Podczas tej krótkiej kampanii Francuzi zabili lub wzięli do niewoli większość czołowych angielskich dowódców i (co ważniejsze) zdziesiątkowali szeregi świetnie wyszkolonych angielskich łuczników.
Przebieg bitwy Angielska obrona Meung-sur-Loire opierała się na trzech elementach: otoczone murami miasto, ufortyfikowany most, a także duży murowany zamek biskupów Orleanu nieopodal miasta. Zamek stanowił siedzibę angielskich dowódców Johna Talbota i Thomasa Scalesa. Większość żołnierzy obsadzała fortyfikacje miejskie sądząc, że tu zostanie skierowane uderzenie nadciągających oddziałów francuskich.
Joanna d’Arc i książę Jan II d’Alençon dowodzili oddziałami Jeana d’Orléans, Gilles’a de Rais, Jeana Potona de Xaintrailles'a i La Hire'a. Szacunkowa siła tej armii, według Journal du Siège d’Orléans, wynosiła 6000–7000 ludzi (przypuszczalnie znaczny odsetek stanowili towarzyszący wojsku cywile). Nie podejmując ataku na zamek i miasto, Francuzi uderzyli wprost na fortyfikacje mostu, zdobywając je zaraz pierwszego dnia, po czym natychmiast obsadzili zdobyte pozycje. To skutecznie powstrzymało ofensywę Anglików na południe od Loary.
Bibliografia Kelly DeVries, Joan of Arc: A Military Leader, Gloucestershire, Sutton Publishing 1999, Stephen W. Richey, Joan of Arc: The Warrior Saint, Westport, CT, Praeger 2003, C. Allmand, The Hundred Years War 1337–1453, Cambridge University Press 1988,
Linki zewnętrzne Oblężenie Orleanu i kampania w dolinie Loary Opis i mapy
Kategoria:Bitwy w 1429 Meung-sur-Loire