Perłówka siedmiogrodzka (Melica transsilvanica Schur) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny wiechlinowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w strefie umiarkowanej Europy i Azji od Francji po Mongolię. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, w Karpatach i Sudetach.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Owłosione pochwy liściowe Pokrój Trawa kępkowa. Łodyga Szorstkie źdźbło okryte u nasady brunatnymi pochwami liściowymi. Liście Pochwy liściowe miękko owłosione. Języczek liściowy podługowaty, ostry, do 2,5 mm długości. Kwiaty Zebrane w 1-3-kwiatowe kłoski, te z kolei zebrane w gęstą, kłosokształtną wiechę o szorstkiej osi. Plewa dolna podłużnie jajowata, zaostrzona, gładka, szersza i krótsza od górnej. Plewa górna lancetowata, szorstko kropeczkowana. Plewka dolna pierwszego kwiatu w kłosku owłosiona na brzeguSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969..
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Rośnie na zboczach, skałach i w widnych lasach. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Gatunek charakterystyczny muraw kserotermicznych ze związku Seslerio-Festucion duriusculae.
Zagrożenia i ochrona Roślina objęta ścisłą ochroną w Polsce. Umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków rzadkich, potencjalnie zagrożonych (kategoria zagrożenia R). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię NT (bliski zagrożenia).
Przypisy
Kategoria:Wiechlinowate Kategoria:Rośliny chronione