Anna Fiodorówna, także Anna Holszańska (ur. lata 90 XIV w.J. Tęgowski ustalił datę urodzenia Anny na koniec lat 90. XIV w., natomiast K. Jasiński nie wykluczył jej narodzin ok. 1395. Zob. K. Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 103., zm. 25 maja 1458 w CzerskuJ. Grabowski, Dynastia Piastów mazowieckich, Kraków 2012, s. 459–460.) – księżna mazowiecka.
Życiorys Była córką Fiodora OlgierdowicaJ. Tęgowski, Anna i Barbara – księżne mazowieckie z XV wieku. Przyczynek do genealogii Piastów mazowieckich, [w:] J. Śliwiński (red.), Społeczeństwo i polityka do XVII wieku, Olsztyn 1994, s. 97–104. Zob. K. Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 102.. Dawniejsza literatura uważała ją za córkę Iwana HolszańskiegoO. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 1895, s. 487–488..
Najprawdopodobniej w 1412K. Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 102–103; J. Tęgowski, Anna i Barbara – księżne mazowieckie z XV wieku. Przyczynek do genealogii Piastów mazowieckich, [w:] J. Śliwiński (red.), Społeczeństwo i polityka do XVII wieku, Olsztyn 1994, s. 97–104, twierdził, że małżeństwo zostało zawarte między 16 maja 1412 a 19 lipca 1414. Zob. K. Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 102. wyszła za mąż za księcia mazowieckiego Bolesława Januszowica. Syn Bolesław IV warszawski dwoma zapisami w 1431 i 1436 zabezpieczył jej na wypadek swej śmierci posiadanie ziemi warszawskiej tytułem dożywocia.
Była fundatorką szpitala Św. Ducha przy kościele eremitów w Warszawie, który to szpital uposażyła własnymi nadaniami. Przeczy temu Julian BartoszewiczJulian Bartoszewicz: Kościoły Warszawskie rzymsko-katolickie opisane pod względem historycznym, Warszawa 1855 str. 63-78 (pisownia oryginalna z pominięciem akcentów é)::
I pomimo że ugodę tę spisaną w 1442 r, zatwierdził w 1444 papież Eugeniusz IV a wykonanie jej polecił nuncjuszowi Jędrzejowi Pallatio, księżna Anna ugody nie dotrzymała, na kościół i szpital nie łożyła, a w testamencie (1458) władzę nad szpitalem oddała lazarystom. Uposażyła kilka kaplic w warszawskiej kolegiacie św. Jana. W 1433 oddała na własność mansjonarzom nieruchomość, na której przed 1478 wzniesiono murowaną kamienicę nazwaną Mansjonarią, a także uczyniła zapis na ich utrzymanie. Ufundowała klasztor bernardynów z kościołem św. Anny, sprowadzając pierwszych zakonników z Krakowa w 1454.
Przypisy
Bibliografia Balzer O., Genealogia Piastów, Akademia Umiejętności, Kraków 1895, s. 487–489. Grabowski J., Dynastia Piastów mazowieckich, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2012, , s. 459–461. Jasiński K., Rodowód Piastów mazowieckich, Wydawnictwo Historyczne, Poznań – Wrocław 1998, , , s. 102–103. Piotrowski T., Anna, [w:] W. Konopczyński (red.) Polski Słownik Biograficzny, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1935, t. I, s. 123. Tęgowski J., Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, s. 65–66.
Kategoria:Ludzie związani z Czerskiem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (I Rzeczpospolita) Kategoria:Żony polskich książąt Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1458 Kategoria:Olgierdowicze Kategoria:Europejscy regenci