Lara Giusy Gut-Behrami (ur. 27 kwietnia 1991 w SorengoOficjalna strona zawodniczki ) – szwajcarska narciarka alpejska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata, trzykrotna medalistka olimpijska, dwukrotna wicemistrzyni świata juniorek oraz dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata.
Od sezonu 2018/2019 startowała pod dwuczłonowym nazwiskiem Gut-Behrami. Jej mężem jest szwajcarski piłkarz, kapitan reprezentacji Szwajcarii Valon Behrami.
Kariera Specjalizuje się w konkurencjach szybkościowych. Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się 22 sierpnia 2006 roku w Las Leñas, gdzie w zawodach FIS Race zajęła drugie miejsce w slalomie. W 2007 roku startowała na mistrzostwach świata juniorów w Altenmarkt, zdobywając srebro w zjeździe, w którym wyprzedziła ją tylko Tina Weirather z Liechtensteinu. Srebrny medal przywiozła również z rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Formigal. Drugie miejsce zajęła ponownie w zjeździe, ulegając Ilce Štuhec ze Słowenii. Startowała także w supergigancie podczas mistrzostw świata juniorów w Ga-Pa w 2009 roku, jednak została zdyskwalifikowana.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 28 grudnia 2007 roku w Lienzu, gdzie nie ukończyła slalomu giganta. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 2 lutego 2008 roku w Sankt Moritz, zajmując trzecie miejsce w zjeździe. Tym samym zdobywając pierwsze pucharowe punkty stanęła od razu na podium, plasując się za Słowenką Tiną Maze i Austriaczką Marią Holaus. Dziesięć miesięcy później, 20 grudnia 2008 roku w tej samej miejscowości odniosła pierwsze zwycięstwo. Najlepsze wyniki osiągała w sezonie 2013/2014, kiedy zajęła trzecie w klasyfikacji generalnej, wyprzedziły ją jedynie Austriaczka Anna Fenninger oraz Niemka Maria Höfl-Riesch. Ponadto Gut zwyciężyła w klasyfikacji supergiganta, wyprzedzając Fenninger i Weirather.
W 2009 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Val d’Isère, zdobywając srebrne medale w zjeździe i superkombinacji. W pierwszym przypadku wyprzedziła ją jedynie Lindsey Vonn ze Stanów Zjednoczonych, a w drugim lepsza była Kathrin Zettel z Austrii. Z powodów zdrowotnych nie udało się jej wystartować podczas igrzysk olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, a z rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen wróciła bez medalu. Dwukrotnie otarła się o podium, zajmując czwarte miejsca w zjeździe i supergigancie. Swój trzeci srebrny medal w trzeciej konkurencji zdobyła na mistrzostwach świata w Schladming w 2013 roku, zajmując drugie miejsce za Tiną Maze w supergigancie. Brała też udział w igrzyskach w Soczi w 2014 roku. W superkombinacji po zjeździe zajmowała drugie miejsce, ustępując jedynie Amerykance Julii Mancuso o 0,47 s. Slalomu nie ukończyła, podobnie jak osiem innych zawodniczek i nie została sklasyfikowana.
Drugi występ olimpijski, w zjeździe, zakończył się zdobyciem przez Gut brązowego medalu. Przegrała tam z dwoma zdobywczyniami złotego medalu: Tiną Maze oraz Dominique Gisin o 0,10 s. Był to pierwszy przypadek w historii, gdy złoty medal olimpijski w narciarstwie alpejskim zdobyły dwie zawodniczki. Z mistrzostw świata w Vail/Beaver Creek w 2015 roku wróciła z brązowym medalem wywalczonym w zjeździe. Rozgrywany trzy dni wcześniej supergigant ukończyła na siódmej pozycji. Mistrzostwa świata w Sankt Moritz dwa lata później rozpoczęła od zajęcia trzeciego miejsca w supergigancie. Szybsze były tylko Nicole Schmidhofer z Austrii i Tina Weirather. Następnie wystąpiła w superkombinacji, w której po zjeździe zajmowała trzecią pozycję. W trakcie rozgrzewki przed slalomem do superkombinacji Szwajcarka doznała kontuzji, zrywając więzadło krzyżowe przednie w lewym kolanieInjury to Lara Gut makes Mikaela Shiffrin big World Cup favourite . Kontuzja ta nie tylko wykluczyła ją z dalszego udziału w mistrzostwach, ale przekreśliła szanse na zdobycie Kryształowej Kuli w sezonie 2016/2017 (Gut w momencie kontuzji zajmowała drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, 180 punktów za Mikaelą Shiffrin z USA).
Do rywalizacji powróciła w pierwszych zawodach sezonu 2017/2018, w Sölden, gdzie nie ukończyła giganta. Jednak już w piątych zawodach cyklu, 3 grudnia 2017 roku w Lake Louise stanęła na podium, kończąc supergigant na drugiej pozycji. W kolejnych startach wielokrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce, w tym dwukrotnie stając na podium: 13 stycznia 2018 roku w Bad Kleinkirchheim ponownie była druga w supergigancie, a osiem dni później w Cortinie d'Ampezzo w tej samej konkurencji była najlepsza. Ostatecznie sezon zakończyła na dwunastej pozycji w klasyfikacji generalnej i drugiej w klasyfikacji supergiganta. Podczas igrzysk olimpijskich w Pjongczangu zajęła czwarte miejsce w supergigancie, przegrywając walkę o podium z Tiną Weirather o 0,01 sekundy. Z mistrzostw świata w Åre w 2019 roku wróciła bez medalu. Dwukrotnie znalazła się w czołowej dziesiątce: w zjeździe była ósma, a w supergigancie dziewiąta. W Pucharze Świata w sezonie 2018/2019 dwa razy stawała na podium, ostatecznie zajmując 21. miejsce w klasyfikacji generalnej, co było jej najsłabszym wynikiem od sezonu 2007/08.
W kolejnym sezonie na podium stawała trzykrotnie, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej dało jej to siódme miejsce, jednocześnie była czwarta w klasyfikacjach zjazdu i supergiganta. W lutym 2021 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Cortinie d'Ampezzo, zdobywając trzy medale. Najpierw zwyciężyła w supergigancie, wyprzedzając swą rodaczkę Corinne Suter i Mikaelę Shiffrin. Dwa dni później była trzecia w zjeździe, plasując się za Suter i Niemką Kirą Weidle. Ponadto zwyciężyła w gigancie, tym razem pokonując Shiffrin i Austriaczkę Katharinę Liensberger. W sezonie 2020/2021 dziesięć razy stawała na podium, z czego sześciokrotnie zwyciężała. W klasyfikacji generalnej była druga, klasyfikację supergiganta wygrała, a w klasyfikacjach zjazdu i PAR była trzecia.
Na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku dwukrotnie stawała na podium. W supergigancie zwyciężyła, co był pierwszym w historii złotym medalem dla Szwajcarii w tej konkurencji. Pozostałe miejsca na podium zajęły Austriaczka Mirjam Puchner i Michelle Gisin ze Szwajcarii. Zdobyła tam też brązowy medal w gigancie, plasując się za Sarą Hector ze Szwecji i Włoszką Federicą Brignone. W zawodach pucharowych sezonu 2021/2022 na podium stała pięć razy, dwukrotnie zwyciężając. W klasyfikacji generalnej była jedenasta, a w klasyfikacji supergiganta szósta. Sezon 2022/2023 ukończyła na drugiej pozycji, ulegając tylko Shiffrin. Na podium stawała dziewięciokrotnie, odnosząc trzy zwycięstwa. W klasyfikacji supergiganta była najlepsza, w klasyfikacji giganta była druga, a w klasyfikacji zjazdu zajęła szóste miejsce. Z rozgrywanych w lutym 2023 roku mistrzostw świata w Courchevel/Méribel wróciła bez medalu; najbliżej podium była w gigancie, który ukończyła na czwartej pozycji. Walkę o trzecie miejsce przegrała z Norweżką Ragnhild Mowinckel o 0,09 sekundy.
W sezonie 2023/2024 szesnaście razy stawała na podium zawodów Pucharu Świata, przy czym ośmiokrotnie zwyciężała. Ostatecznie zwyciężyła w klasyfikacji generalnej, klasyfikacji giganta oraz supergiganta, a w klasyfikacji zjazdu była druga. Została tym samym pierwszą Szwajcarką od 19 lat, która co najmniej dwukrotnie zdobyła Kryształową Kulę (w sezonach 1993/1994 i 1994/1995 zwyciężała Vreni Schneider).
Na mistrzostwach świata w Saalbach w 2025 roku wywalczyła srebrny medal w kombinacji drużynowej.
W lipcu 2026 roku ogłosiła zakończenie kariery sportowej.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni DNF2 10 lutego 2014 Krasnaja Polana Superkombinacja 2:34,62 – Maria Höfl-Riesch 3.15px 12 lutego 2014 Krasnaja Polana Zjazd 1:41,57 +0,10 Tina Maze Dominique Gisin 4. 15 lutego 2014 Krasnaja Polana Supergigant 1:25,52 +0,73 Anna Fenninger 9. 18 lutego 2014 Krasnaja Polana Gigant 2:36,87 +1,77 Tina Maze DNF1 15 lutego 2018 Pjongczang Gigant 2:20,02 - Mikaela Shiffrin 4. 17 lutego 2018 Pjongczang Supergigant 1:21,11 +0,12 Ester Ledecká DNF 21 lutego 2018 Pjongczang Zjazd 1:39,22 - Sofia Goggia 3.15px 7 lutego 2022 Pekin Gigant 1:55,69 +0,72 Sara Hector 1.15px 11 lutego 2022 Pekin Supergigant 1:13,51 - - 16. 15 lutego 2022 Pekin Zjazd 1:31,87 +2,16 Corinne Suter
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 7. 3 lutego 2009 Val d’Isère Supergigant 1:20,73 +1,61 Lindsey Vonn 2.15px 6 lutego 2009 Val d’Isère Superkombinacja 2:20,13 +0,56 Kathrin Zettel 2.15px 9 lutego 2009 Val d’Isère Zjazd 1:30,31 +0,52 Lindsey Vonn DNF1 12 lutego 2009 Val d’Isère Gigant 2:03,49 – Kathrin Hölzl 4. 8 lutego 2011 Garmisch-Partenkirchen Supergigant 1:23,82 +0,44 Elisabeth Görgl DNF2 11 lutego 2011 Garmisch-Partenkirchen Superkombinacja 2:43,23 – Anna Fenninger 4. 13 lutego 2011 Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:47,24 +0,94 Elisabeth Görgl 20. 17 lutego 2011 Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:20,54 +2,29 Tina Maze 2.15px 5 lutego 2013 Schladming Supergigant 1:35,39 +0,38 Tina Maze DNF 2 8 lutego 2013 Schladming Superkombinacja 2:39,92 – Maria Höfl-Riesch 16. 10 lutego 2013 Schladming Zjazd 1:50,00 +1,96 Marion Rolland 7. 14 lutego 2013 Schladming Gigant 2:08,06 +2,38 Tessa Worley 7. 3 lutego 2015 Vail / Beaver Creek Supergigant 1:10,29 +1,28 Anna Fenninger 3.15px 6 lutego 2015 Vail / Beaver Creek Zjazd 1:45,89 +0,34 Tina Maze 3.15px 3 lutego 2017 Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 +0,36 Nicole Schmidhofer DNS2 10 lutego 2017 Sankt Moritz Superkombinacja 1:58,88 - Wendy Holdener 9. 5 lutego 2019 Åre Supergigant 1:04,89 +0,48 Mikaela Shiffrin DNS2 8 lutego 2019 Åre Superkombinacja 2:02,13 - Wendy Holdener 8. 10 lutego 2019 Åre Zjazd 1:01,74 +0,78 Ilka Štuhec 21. 14 lutego 2019 Åre Gigant 2:01,97 +3,07 Petra Vlhová 1.15px 11 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:25,51 - - 3.15px 13 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:34,27 +0,37 Corinne Suter DNQ 16 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Gigant równoległy - - Marta Bassino Katharina Liensberger 1.15px 18 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Gigant 2:30,66 - - DNS2 6 lutego 2023 Courchevel/Méribel Kombinacja 1:57,47 - Federica Brignone 6. 8 lutego 2023 Courchevel/Méribel Supergigant 1:28,06 +0,37 Marta Bassino 9. 11 lutego 2023 Courchevel/Méribel Zjazd 1:28,03 +0,71 Jasmine Flury 4. 17 lutego 2023 Courchevel/Méribel Gigant 2:07,13 +0,31 Mikaela Shiffrin 8. 6 lutego 2025 Saalbach Supergigant 1:20,47 +0,70 Stephanie Venier DNF 6 lutego 2025 Saalbach Zjazd 1:41,29 - Breezy Johnson 2.15px 11 lutego 2025 Saalbach Kombinacja drużynowa 2:40,89 +0,39 5. 13 lutego 2025 Saalbach Gigant 2:22,71 +2,68 Federica Brignone
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 2.15px7 marca2007 AltenmarktZjazd1:39,69 +0,07 Tina Weirather 44.8 marca2007 AltenmarktGigant2:14,90 +9,49 Nicole Schmidhofer DNF19 marca2007 AltenmarktSupergigant1:19,34 – Nicole Schmidhofer4.23 lutego2008 FormigalSupergigant1:40,19 +1,58 Viktoria Rebensburg 2.15px26 lutego2008 FormigalZjazd1:50,13 +0,60 Ilka Štuhec DNF128 lutego2008 FormigalSlalom1:33,85 – Bernadette Schild8.29 lutego2008 FormigalGigant1:42,50 +0,86 Anna FenningerDSQ14 marca2009 Garmisch-PartenkirchenSupergigant1:19,80 – Viktoria Rebensburg
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2007/2008: 54. sezon 2008/2009: 11. sezon 2010/2011: 10. sezon 2011/2012: 14. sezon 2012/2013: 9. sezon 2013/2014: 3. sezon 2014/2015: 9. sezon 2015/2016: 1. sezon 2016/2017: 4. sezon 2017/2018: 12. sezon 2018/2019: 21. sezon 2019/2020: 7. sezon 2020/2021: 2. sezon 2021/2022: 11. sezon 2022/2023: 2. sezon 2023/2024: 1. sezon 2024/2025: 2. sezon 2025/2026:
Statystyka miejsc na podium