Blandyna Janina Kaniewska-Wójcik (ur. 26 czerwca 1948 w Kluczewie Pomorskim, zm. 4 lutego 2008 w Warszawie) – polska konserwatorka dzieł sztuki, kierowniczka Pracowni Konserwacji Malarstwa Sztalugowego Muzeum Narodowego w Warszawie (1988–2007).
Życiorys Córka Hieronima Kaniewskiego, stomatologa, i Władysławy z Janiszewskich. Absolwentka Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1976, dyplom z wyróżnieniem w zakresie konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej, praca magisterska Konserwacja krucyfiksu klasztornego z kościoła w Lubomierzu, 1400–1410). W latach 1976–1985 wykładowca na tymże wydziale w Pracowni Konserwacji Malarstwa. W latach 1985–1986 przeprowadziła konserwację obrazu Św. Anna nauczająca Marię z kościoła parafialnego św. Jacka w Horodle.
W Muzeum Narodowym w Warszawie pracowała w latach 1985–2007, od 1988 jako kierowniczka Pracowni Konserwacji Malarstwa Sztalugowego. Była autorką nowej metody wzmacniania obrazu przezroczystym laminatem zamiast płóciennymi łatami, stosowanej w pracowni konserwacji Muzeum Narodowego w Warszawie i wprowadzonej do dydaktyki na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych, a także metody ekstrakcji masy woskowo-żywicznej stosowanej do konserwacji obiektów na podłożach płóciennych. Publikowała artykuły naukowe o tematyce konserwatorskiej. Członkini Związku Polskich Artystów Plastyków.
W latach 1995–1999 kierowała pracami konserwatorskimi projektu „Serenissima – Światło Wenecji”, zakończonego wystawą, która otrzymała nagrodę „Sybilla 1999” przyznawaną za najważniejsze wydarzenia polskiego muzealnictwa. Wystawa „Serenissima – Światło Wenecji” została również uhonorowana nagrodą Generalnego Konserwatora Zabytków za dokonania z zakresu konserwacji (1999), a Muzeum Narodowe w Warszawie otrzymało za nią nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „za trzyletni nowatorski program badań technologicznych towarzyszący konserwacjom obrazów weneckich z kolekcji Muzeum” (1999). Noty konserwatorskie opracowane przez Blandynę Kaniewską-Wójcik stanowiły część katalogu wystawy opublikowanego przez Muzeum Narodowe w Warszawie (1999).
Zamężna z Jacentym Wójcikiem, miała troje dzieci: syna Ambrożego oraz córki Aleksandrę i Agnieszkę. Pochowana na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 74A-5-32).
Niektóre realizacje konserwatorskie Portret Stanisława Augusta z klepsydrą i Anna Szaniawska Marcella Bacciarellego Madonna z Dzieciątkiem Petera Paula Rubensa Wenus i Amor Parisa Bordone Koncert wiejski Giovanniego Carianiego Nawiedzenie Bernarda Strozziego Adam i Ewa Jacoba Jordaensa Portret dziewczyny z atrybutami Diany Abrahama van den Tempel Arka Noego Roelandta Savery’ego Gra w karty Theodoora Rombouts’a Studium akademickie Jeana-Auguste’a-Dominique’a Ingres’a Edyp i Antygona Aleksandra Kokulara Przeszłość grzesznika Franciszka Żmurki Ganges Jana Ciąglińskiego Dzieci w ogrodzie i Krajobraz z Sobótki Władysława Podkowińskiego Portret Stefana Połczyńskiego Józefa Pankiewicza Ogrodnicy Ludomira Sleńdzińskiego Żywioł ognia i Żywioł wody Zofii Stryjeńskiej Poczekalnia i Rozstrzelanie Andrzeja Wróblewskiego zespół obrazów Paula Sérusiera Portret Leona Chwistka Stanisława Ignacego Witkiewicza
Odznaczenia i nagrody Medal Pamiątkowy im. prof. Bohdana Marconiego (1976) Medal im. prof. Stanisława Lorentza (1999) Srebrny Krzyż Zasługi (2002)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 marca 2002 r. o nadaniu odznaczeń ().
Przypisy
Bibliografia
Nekrologi „Gazeta Wyborcza” 8 lutego 2008 r.
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy konserwatorzy zabytków Kategoria:Polscy muzealnicy Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Zmarli w 2008