thumb|240px|Augur odczytujący wolę bogów z lotu ptaków (według XVIII-wiecznego sztychu)) Obnuntiatio (od łac. obnūntǐō – obwieszczać niepomyślną wróżbęSłownik łacińsko-polski (opr. K. Kumaniecki). Warszawa: PWN, 1975, s. 334.) – orzeczenie o niepomyślności auspicjów przeprowadzonych przez augura i wydane przez niegoMała encyklopedia kultury antycznej A–Z (pod red. Z. Piszczka). Warszawa: PWN, 1983, , s 531..
Na mocy uchwalonej w 156 p.n.e. ustawy lex Aelia Fufia także wyżsi urzędnicy i trybunowie w dniach przewidzianych na komicja mieli prawo zarządzania obserwacji nieba (spectio) i w zależności od wyniku wróżby, przerywania tych zgromadzeń, decydując o ich odroczeniuKazimierz Kumaniecki: Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: PWN, 1972, s. 381.. Nadużywanie takiej formy sprzeciwu skutkowało jednak pozbawieniem rytuału auspicjum jego dotychczasowego prestiżu jako obrzędu religijnegoJean-Claude Fredouille: Słownik cywilizacji rzymskiej. Katowice: Książnica, 1996, s. 190.. Stworzyło to również sytuację, w której religia państwowa zaczęła być wykorzystywana przez zwalczające się stronnictwa jako narzędzie walki politycznej.
Przypisy
Kategoria:Religia starożytnego Rzymu Kategoria:Prawo rzymskie