Synagoga Bejt-Menachem w Charkowie, zwana również Chóralną albo Tempel (, ) – synagoga wzniesiona w latach 1909–1913 na terenie Charkowa. Największa bożnica na Ukrainie i druga pod względem kubatury w Europie.
Wzniesiono ją na miejscu domu należącego do kupca Zarudnego, któremu już w 1906 roku groziło zawalenie. Teren wykupiła gmina żydowska – władze zezwoliły jej na budowę bóżnicy pod warunkiem, że będzie cofnięta kilkanaście metrów w głąb ulicy i zachowa odpowiednią odległość od cerkwi św. Mikołaja.
Architektem bóżnicy był Jakow GewircUkraińska gazeta „День” z 22 października 2003 w dziale „Церковне Новини” podaje z kolei jako twórców projektu bóżnicy pochodzących z Petersburga architektów Herberta i Feldmana. Link: https://archive.is/20120803021317/http://www.day.kiev.ua/38299/, a o palmę pierwszeństwa w ogłoszonym konkursie ubiegał się m.in. Adolf Szyszko-Bohusz.
W 1923 roku synagoga została zamknięta przez władze USRR, które przeznaczyły ją na siedzibę klubu „Spartak”.
Po uzyskaniu przez Ukrainę niepodległości służyła wyznawcom judaizmu jako obiekt wynajmowany od państwa. W 2003 roku, po uprzednim remoncie sfinansowanym ze środków międzynarodowej społeczności żydowskiej i charkowskich żydów, dokonano oficjalnego powtórnego otwarcia bóżnicy. Na czele żydowskiej gminy Charkowa stoi rabin Mosze Moszkowycz.
Nazwa Bejt Menachem została nadana na cześć lubawickiego rabina.
Adres: ul. Puszkińska 12 (м. Харків, вул. Пушкінська 12)
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Prasowa notka na temat otwarcia synagogi (jęz. ukraiński), obok załączone zdjęcie budynku sprzed I wojny światowej Historia żydowskiej społeczności Charkowa
Kategoria:Obiekty sakralne w Charkowie Charków