Rząd Narodowy Cywilny – najwyższy organ władzy powstania styczniowego od 12 marca do 21 marca 1863.
Utworzenie 12 marca 1863 emisariusze stronnictwa białych, udając emisariuszy Tymczasowego Rządu Narodowego, przekonali niezorientowanego w sprawach politycznych Mariana Langiewicza do objęcia dyktatury. Ten powołał nowy Rząd Narodowy Cywilny, rozwiązując formalnie TRN. Langiewicz wydał dekret, w którym ogłaszał m.in.: wszelkie dotychczasowe istniejące władze cywilne i wojskowe jakiegokolwiek pochodzenia niniejszym dekretem rozwiązujęAndrzej Zahorski, Stefan Kieniewicz, Władysław Zajewski, Trzy powstania narodowe, Warszawa 1992, s. 364..
Dotychczasowi członkowie TRN uznali, że rząd dotychczasową swoją władzę składa w jego ręce i wzywa cały naród do posłuszeństwa dyktatorowi. Jednak zastrzegli sobie, że w części kraju zajętej przez nieprzyjaciela z upoważnienia dyktatora rozporządzenia wydawać będzie Komisja WykonawczaIbidem.. Utworzono tym samym Komisję Wykonawczą Dyktatora w Warszawie.
Skład W skład rządu weszło czterech dyrektorów wydziałów: Józef Wysocki, dyrektor Wydziału Wojny Leon Królikowski, dyrektor Spraw Wewnętrznych ks. Jan Tadeusz Lubomirski, dyrektor Wydziału Spraw Zagranicznych n. n. dyrektor Wydziału Skarbu
Przypisy
Bibliografia Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003. Stefan Kieniewicz, Andrzej Zahorski, Władysław Zajewski, Trzy powstania narodowe, Warszawa 1992.
Kategoria:Rządy powstania styczniowego