Anteny ultrakrótkofalowe – rodzaj anten przeznaczonych do pracy na falach ultrakrótkich, charakteryzujących się niewielką długością fali i znacznymi możliwościami zastosowania, m.in. jako anteny obrotowe wykorzystujące swoje właściwości kierunkowe.

Charakterystyka Podobnie jak anteny stosowane do nadawania na falach krótkich, anteny ultrakrótkofalowe promieniują pod małymi kątami względem poziomu. Ponieważ dla tego zakresu częstotliwości kąt krytyczny jest równy zeru, łączność odbywa się głównie za pomocą fali przyziemnej, przy czym zasięg jest ograniczony ze względu na niewielkie uginanie się fal.

Jednym z kluczowych zagadnień w technice antenowej jest poszerzenie pasma przepuszczania anteny. Jest to szczególnie istotne w przypadku nadawania sygnałów telewizyjnych lub stosowania specjalnych rodzajów modulacji. Problem ten rozwiązuje się poprzez wykorzystanie dipoli pętlowych o dużej oporności promieniowania oraz przewodów promieniujących o znacznych wymiarach poprzecznych.

Anteny ultrakrótkofalowe konstruuje się w sposób minimalizujący liczbę elementów konstrukcyjnych, w tym izolatorów, które wykonywane są z materiałów przystosowanych do pracy przy dużych częstotliwościach. Ma to na celu ograniczenie strat dielektrycznych oraz zapobieganie rozstrojeniu dipola, które na falach ultrakrótkich mogłoby być szczególnie znaczące.

W celu uniknięcia strat energii oraz niepożądanych odbić przewody wzmacniające antenę lub maszt dzieli się izolatorami na odcinki o długości mniejszej niż .

Zasilanie Anteny ultrakrótkofalowe zasilane są za pomocą odpowiednio dopasowanej linii zasilającej. Najczęściej stosuje się linię dwuprzewodową o oporności falowej wynoszącej około 400 Ω.

Jeżeli linia zasilająca wykonana jest z przewodów o średnicy od 1,2 do 1,6 mm, straty promieniowania pozostają niewielkie. W zakresie fal o długości jednego metra maksymalna odległość pomiędzy przewodami nie powinna przekraczać 10 cm.

W radiokomunikacji ultrakrótkofalowej duże znaczenie ma stosowanie kabli koncentrycznych, które minimalizują straty promieniowania. Skręcone listwy o niskiej oporności są wygodne w montażu, jednak przy długościach przekraczających 3–4 λ straty dielektryczne stają się na tyle duże, że ich stosowanie przestaje być uzasadnione. Dla większych odległości zaleca się użycie linii powietrznych.

Formowanie fali Anteny wyposażone w reflektory paraboliczne stosowane są w zakresie fal o długości poniżej 1 m. Ich zadaniem jest skupienie promieniowania w wąski strumień, który powstaje dzięki przekształceniu fali kulistej generowanej przez antenę umieszczoną w ognisku paraboli w falę płaską. Reflektor umożliwia tym samym uzyskanie wysokiej kierunkowości i zwiększenie zasięgu transmisji.

Kategoria:Anteny